Pychówka wz.29



Znalazłeś błąd? 

Pychówki wz.29, znajdujące się na wyposażeniu Wojska Polskiego.

    
    Pychówka wz.29 stanowiła jeden z lekkich środków pływających i przeprawowych przedwojennego Wojska Polskiego. Używano jej do forsowania przeszkód wodnych, jako pływający środek rozpoznawczy. Była to łódź znormalizowana, przyjęta przez Dyrekcję Dróg Wodnych i w swej konstrukcji bardzo zbliżona do łodzi rybackich.
    Do przenoszenia pychówki potrzeba było 6 żołnierzy. Pychówki mogły stanowić podstawę do budowy promu przeprawowego. Na 2 pychówkach można było postawić prom o nośności 1 t, a na 3 o nośności 1,8 t, obie konstrukcje o powierzchni ładunkowej 14 m2. Ulepszoną wersją pychówki była łódź saperska. 


Saperzy na pychówce wz.29.


    Składała się z dna i ścian bocznych, czyli burt. Całość konstrukcji wykonana z drewna. Burty z dnem połączono wręgami. Na dnie pychówki umieszczono 4 ściółki, w celu ochrony dna. Pychówkę wyposażono w ławkę wioślarza, znajdującą się w 1/3 długości pychówki od dziobu i ławkę sternika w sterze pychówki. Na obu burtach, koło ławki wioślarza znajdują się gniazda do kołków dulkowych.
    Każda pychówka wz.29 wyposażona była w kotwiczkę żelazną, mocowaną łańcuchem o długości 5 m, przytwierdzanym do dziobu. Poza tym do wyposażenia pychówki wchodziły dwa wiosła długie (3,06 m) i dwa wiosła krótkie (2,15 m) oraz czerpak. Poza tym łodzie wyposażano także w liny do cumowania.  
   
   

Podstawowe dane

Wysokość ścian: 0,40 m
Szerokość w najszerszym miejscu na dnie: 0,6 m
Szerokość w najszerszym miejscu u góry między obrzeżami: 1,3 m
Długość: 7 m
Masa: 
250 kg


Źródła

  • "Saperzy II Rzeczypospolitej" Z. Cutter, Wrocław 2005
  • Instrukcja Saperska Wioślarstwo i Przewożenie, Cz. I, Wioślarstwo na pychówkę wz. 1929, Warszawa 1930.


/PATHE/