Oskard składany (polski)



Znalazłeś błąd? 

   Oskard składany stanowił jeden z elementów narzędzowego wyposażenia jednostek saperów i pionierów Wojska Polskiego. Używany był o rozbijania gruntu twardego, zbitego, kamienistego lub zamarzniętego oraz murów, skał i lodu.
    Oskard przenoszono w stanie rozebranym, w pokrowcu skórzanym, na lewym boku, trzonkiem do góry. Pokrowiec przymocowany był do pasa głównego, trzonk umocowany był przy pomocy paska naramiennego przechodzącego pod ramieniem, gdy żołnierz był bez rynsztunku. Gdy z rynsztunkiem, trzonek mocowano do lewego pasa plecaka.
    W każdej drużynie saperów i w drużynie pionierów piechoty znajdowało się 2 oskardy składane.

   
 

Podstawowe dane

Długość całkowita: 870 mm
Wymiary oskarda: 30 x 62 x 425 mm
Długość trzona drewnianego: 870 mm
Ciężar: 2,2 kg

Źródła

  • "Saperzy II Rzeczypospolitej" Z. Cutter
  • Podręcznik Dowódcy Plutonu Sprzeleckiego, Warszawa 1938.


/PATHE/