Kafar saperski 5,5 m

Ćwiczenia bicia pali w Szkole Podchorażych Saperów. Na I planie kafar 5,5 m.
Kafar saperski był podstawowym narzędziem
budownictwa mostowego. Kafary służyły do wbijania pali drewnianych w
dno rzeki. Kafar, wyposażony w młot (eektryczny, parowo - powietrzny,
powietrzny lub spalinowy) oraz w elektryczne źródło zasilania, transportem oraz urządzeniami pomocniczymi wstanowił tzw. zestaw kafarowy.

Winda elektryczna młota kafarowego.

Winda sinikowa młota kafarowego.
Kafar saperski 5,5 m był jednym z najczęściej
stosowanych kafarów Wojska Polskiego. Służył do bicia pali pod
mosty do głębokości 2 - 3,5 m. Przy napędzie mechanicznym i obsłudze 3
saperów, jego wydajność wynosiła 9 mb/h. Przy napędzie ręcznym i
obsłudze 16 saperów wydajność wynosiła 6 mb/h. Zestaw
kafarowy 5,5 m znajdował się na wyposażeniu kompanii saperów.

Przygotowanie pali drewnianych.

Winda elektryczna młota kafarowego.

Winda sinikowa młota kafarowego.

Przygotowanie pali drewnianych.
Podstawowe dane
Maksymalna wysokość bicia pali: 4,5 mŚrednica pala: 20-30 cm
Masa młota: 200 - 300 kg
Masa kafara bez młota: 700 kg
Źródła
- "Saperzy II Rzeczypospolitej" Z. Cutter
/PATHE/


