Manierka wz.31

Manierka wz.31 w kolorze khaki, kryta lakierem
Salamandra.
Wyrażnie widać zatyczkę z korkiem, przymocowaną łańcuszkiem.
Manierka wz.31 została opracowana przez Instytut Techniczny Intendentury i była drugą całkowicie polską konstrukcją w tym zakresie, po manierkach wz.26. Miała pojemność 1 litra. Zamykana była korkiem. Korek mocowany był za pomocą łańcuszka, a uchwyt łańcuszka znajdował się przy szyjce manierki. Manierki tego wzoru malowano na kolor khaki i pokrywano lakierem "Salamandra Nr 925" z firmy W.Karpiński i W.Leppert z Warszawy, taką samą jak w przypadku hełmów wz.31. Spotyka się także manierki całkowicie gładkie. Miały one często sznurowany pokrowiec sukienny i przenoszono je w chlebaku. Manierki te były gładkie i wklęsłe od spodu, co umożliwiało postawienie ich na pionowo.
Manierki wz.31 produkowane były przez kilku producentów. Na ich szyjkach spotyka się następujące bicia:
- Światowid Myszków 1934, 35;
- HS Huta Silesia 1935;
- F.W.A.B (rok produkcji);
Połowa lat 30-tych. Szkolenie na poligonie w Biedrusku. Żołnierz z tyłu
wyposażony w manierkę wz.31 w pokrowcu.
Manierki wz.31 produkowane były z ciężkiej stali. Dopinano je na
chlebaku za pomocą stalowego karabińczyka przymocowanego do skórzanego noszaka.
Noszak posiadał również długi skórzany przypinany pasek do noszenia manierki na
prawym boku. W kawalerii celowniczy ckm, woźnica, kolarz, oraz w przypadku walk
w terenie zimowym - narciarz manierkę przenosili w chlebaku. W pozostałych
przypadkach kawalerzysta przewoził ją umocowaną z prawej strony na płachcie
namiotowej (pelerynie przeciwdeszczowej).
Siodło wz.36. Po lewej stronie zdjęcia, a po prawej stronie siodła widoczny sposób
przewożenia manierki wz.31 w pokrowcu.
Manierki tego wzoru były używane zarówno przez
piechotę, a po wprowadzeniu późniejszych
wzorówgłównie przez kawalerię, KOP, jednostki pomocnicze
oraz jednostki cywilnej OPL w 1939 roku.
Podstawowe dane
Masa: 310 g/PATHE/


