Gwizdek sygnałowy wz.31
(gwizdek wz.31 ze sznurkiem wz.31)
Gwizdek sygnałowy wz.31 został wprowadzony do użycia w latach 1931-32.
Konstrukcję regulowały Warunki Techniczne M 49./31 wydane przez Departament
Intendentury MSWojsk z dnia 5 listopada 1931 r.
Gwizdek ze sznurkiem przysługiwał w polu oficerom i starszym podoficerom.
Noszono go na plecionym sznurku,
zawieszonym na guziku pod lewym naramiennikiem i włożony do lewej górnej kieszeni
kurtki. Przy występowaniu w płaszczach sukiennych umocowany był do górnego
guzika płaszcza i wsunięty pod płaszcz między drugim, a trzecim guzikiem od
góry.
Konstrukcja gwizdka wz.31
Gwizdek wz.31 miał kształt walca wewnątrz wydrążonego. Składał się z kośćca z ustnikiem i główką, kółka mosiężnego i kulki korkowej, czyli trelika. Wykonany był ze stopu w składzie 65% cyny, 15% ołowiu, 20% antymonu. Gwizdki dostarczano do jednostek w pudełkach kartonowych po 20-50 sztuk w każdym.
Konstrukcja sznurka wz.31
Sznurek do gwizdka sygnałowego wz.31, był spleciony w rodzaju łańcuszka, z obu stron zakończonego pętlami. Wykonywano go z jednoskrętowych nici bawełnianych, oplecionych za zewnątrz przędzą bawełnianą. Całość barwiona na kolor ochronny.
Podstawowe dane
Masa: 31 g (+-5%)Długość: 49 mm
Szerokość: 18 mm
Długość sznurka: 250 mm
Źródła
"Warunki techniczne materiałów wojskowych - Gwizdek sygnałowy" - MsWojsk. Dep.Intendentury, 1931 rok"Warunki techniczne materiałów wojskowych - Sznurek do gwizdka sygnałowego" - MsWojsk. Dep.Intendentury, 1931 rok