Pistolet do rakiet PERKIN wz.1924
(Pistolet sygnałowy Perkun wz.1924)

Pistolet do rakiet Perkun wz 1924
Produkcję krajową pistoletów
sygnałowych,rozpoczęto już na początku lat 20-stych. Do dzisiaj zachowało się 4
egzemplarze różnych konstrukcji wyprodukowanych w Warsztatach Broni Dowództwa
Okręgu Generalnego we Lwowie. Do pistoletów sygnałowych przyjęło się dość
powszechne określenie rakietnica, a do naboi do pistoletów sygnałowych -
rakiety, dlatego czasami pistolet sygnałowy w źródłach jest określany jako
pistolet do rakiet. W wyniku ujednolicenia broni strzeleckiej w WP, jako
zasadniczy typ pistoletu sygnałowego wprowadzono nowy polski pistolet Perkun wz
1924. Jego twórcą był kierownik Biura Konstrukcyjnego Zakładów "Perkun" inż.
Jan Werner. Pistolety sygnałowe Perkun wz 1924 produkowała wytwórnia
"Perkun Sp. Akc." mieszcząca się przy ul. Grochowskiej 46 w Warszawie.
Miesięczną produkcję, wynoszącą łącznie (Perkun wz 1924 i Perkun wz 1926) ok
1300 sztuk, po pewnym czasie przerwano z powodu braku zamówień.

Futerał pistoletu do rakiet Perkun wz 1924. Egzemplarz wykopkowy.

Sygnatura producenta
Konstrukcja
Konstrukcja ta nawiązywał do
konstrukcji z I wojny światowej: budowa była dosyć masywna, lufa stalowa i
długa, szkielet był stalowo-mosiężny. Mechanizm spustowo-uderzeniowy był typu
kurkowego bez dźwigni zabezpieczającej. Okładki wykonane były z drewna. Przed
załadowaniem należało nacisnąć przycisk blokady lufy, następnie pistolet złamać
podobnie jak strzelbę myśliwską, a po włożeniu naboju, należało go zamknąć i
napiąć kurek. Po strzale, przy łamaniu, pazur wyciągał wystrzeloną łuskę.
Pistolet sygnowany był, po lewej stronie korpusu "Perkun", po lewej stronie
poniżej lufy kaliber "26,5" ( dokładna średnica lufu wynosiła 26,65 mm) oraz "wz
1924", po prawej stronie poniżej lufy był bity numer seryjny pistoletu, ten sam
numer był bity na mosiężnym korpusie pod lufą (numer widoczny przy "złamanym"
pistolecie). Na chwycie często były znaki obioru wojskowego. Broń z racji
prostej i masywnej konstrukcji charakteryzowała się pewnym działaniem i brakiem
nieprzyjemnego uczucia odrzutu przy strzale. Do przenoszenia pistoletu,
przeznaczony był skórzany futerał. Futerał był produkowany przez firmę z Katowic
"Kromałowski i Synowie". Wg Instrukcji noszenia, troczenie i pakowania w kawalerii, pistolet sygnalizacyjny noszony był na pasie głównym, jednak futerał nie posiada "szlufki" na pas, prawdopodobnie noszony był na pasku przez pierś.

Przekrój pistoletu do rakiet Perkun wz 1924
Do pistoletów stosowano naboje sygnałowe w łusce mosiężnej - jedno i
wielogwiazdowe, oraz naboje ze spadochronem. Na stanie WP w sierpniu 1939 roku
było 10500 pistoletów do rakiet Perkun wz 1924.
Podstawowe dane
Kaliber: 26,5 mmDługość broni: 286 mm
Długość lufy: 180 mm
Masa: 1,26 kg
Podziekowania dla anonimowego kolekcjonera za udostepnienie zdjęć futerału !!!
Źródła
"Polskie konstrukcje broni strzeleckiej" Zbigniew Gwóźdź, Piotr Zarzycki"Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914-1939" Andrzej Konstankiewicz
/PAVLO777/


