Nazwa rewolweru pochodzi od nazwiska przewodniczącego komisji przeprowadzającej próby, pułkownika N. Lebela. Rewolwer Lebela wz 1982 był jednym pierwszych z pierwszych rewolwerów projektowanych do zasilania nabojami elaborowanymi prochem bezdymnym, był też jednym z pierwszych rewolwerów z jednoczęściowym szkieletem i bębenkiem wychylanym do ładowania na bok (jest jedynym rewolwerem którego bębenek wychyla się na prawą stronę).

    W rewolwerze wszystkie łuski usuwano jednocześnie po naciśnięciu ręcznego wyrzutnika. Z prawej strony szkieletu znajdowała się blokada bębna. Odciągniecie jej w tył uwalniało go i jednoczenie blokowało kurek, dzięki czemu broń była zabezpieczona przed strzałem, gdy bęben znajdował się w nieprawidłowym położeniu. Konstrukcja taka sprzyjała leworęcznym, gdyż w celu załadowania wymagane było przełożenie broni do lewej ręki. Założenie takie wynikało prawdopodobnie z pierwotnego przeznaczenia broni dla kawalerii, gdzie oficer miał używać broni lewą ręką. Z lewej strony konstruktor umieścił uchylaną na zawiasie płytkę, kryjącą mechanizm spustowo-kurkowy. Jej ruchomość bardzo ułatwiała czyszczenie broni. Rewolwer posiadał samonapinacz kurka.

        Rewolwer produkowany w latach 1892-1924 w zakładach Manufacture d'Armes de St-Etienne (MAS). Produkowano go także w Hiszpanii. . 

Rok produkcji i numer seryjny:

• S1892 F00001
• S1894 F38000
• S1894 F42000
• S1897 F99000 
• S1897 G00001
• S1900 G47000
• S1903 G99000
• S1903 H00001
• S1907 H31500
• S1912 H45000
• S1915 H75000
• S1921 I9000
• S1922 L15000
• S1924 L45000

    Broń była bardzo dobrze wykonana, jej największą wadą był bardzo słaby nabój. Jego energia kinetyczna wynosiła tylko 20 Kgm ( dla porównania nabój 9x19 Parabellum - 50 Kgm).

    Rewolwer Mle 1892 zastąpił starsze rewolwery Mle 1885 i Mle 1887. Mimo, że z powodu słabego naboju nie nadawał się do użytku wojskowego, używany był w armii francuskiej aż do wybuchu II wojny światowej. Być może, działo się tak dlatego, iż we Francji przyjęto założenie, że bron osobista służy do bezpośredniej obrony, a nie do ataku. Do wprowadzenia w latach trzydziestych pistoletu Mle 1935 był podstawową bronią krótką armii francuskiej - w czasie pierwszej wojny światowej armia francuska zakupiła duże ilości hiszpańskich pistoletów samopowtarzalnych różnych firm, ale z powodu niskiej jakości zostały one w większości wycofane z uzbrojenia po wojnie.
    W czasie I wojny używała go także Armia Serbii. Pomimo zakończenia produkcji w 1924 r. rewolwer był powszechnie używany podczas II wojny światowej - również przez polskie organizacje podziemne. Po wojnie sporadycznie był używany jeszcze w czasie wojny o niepodległość Algierii (do 1962 r.). 
    Po zdobyciu Francji w 1940 roku, Wehrmacht zdobył tysiące rewolwerów omawianego systemu po rozbrajanej Armii Francuskiej. Ponieważ wbrew utartym opiniom Niemcy masowo wykorzystywali sprzęt zdobyczny, użytkowali oni Lebela jako Revolver 637 (f).