Pistolet Frommer wprowadzono do użytku WP w 1919 roku, kiedy to zakupiono pewną ilość tej broni. Oprócz tego, pistolety te znalazły się na wyposażeniu Wojska Polskiego jako zdobycz wojenna, lub broń przyboczna żołnierzy wstępujących do WP z armii Austro-Węgier.
    Pistolet ten (przyjęty w Polsce jako pistolet Frommer wz. 1911) znajdował się na wyposażeniu niektórych pułków kawalerii oraz w oddziałach broni pancernej - dokładniejszych informacji na ten temat jednak brak. Wiadomo, że np. 10 Brygada Kawalerii otrzymała w październiku 1938 roku 70 pistoletów Frommer.
        W sierpniu 1939 roku na stanie WP, w jednostkach i składnicach było ok 10.000-12.000 pistoletów kal 7,65, wśród nich znaczną cześć stanowiły pistolety Frommer wz. 1911. Pistolety te były chętnie kupowane przez oficerów i podoficerów zawodowych, gdyż posiadały stosunkowo niska cenę, a oficerowie musieli zaopatrzyć się w broń osobistą na własny rachunek. Od 1928 roku musieli kupować broń o kalibrze nie mniejszym niż 7,65 mm. W Polsce używany był pistolet Frommer wz. 1911 w kalibrze zarówno 9 mm i 7,65mm, oba modele na nabój Browning.

Podporucznik 2 pułku strzelców konnych, podczas ćwiczeń w strzelaniu w 1929 roku. 
W ręce pistolet Frommer wz.11.

Opis i działanie broni

    Pistoler Frommer ryglowany jest jak karabin za pomocą tłoka zaporowego. Po strzale lufa, tłok zaporowy i suwadło cofają się do tyłu i napinaj a sprężynę powrotną lufy oraz sprężynę powrotną suwadła. W końcowym, tylnym położeniu zaczep suwadła zaczepia za suwadło . Sprężyna powrotna lufy pcha lufę do przodu. Tłok zaporowy obraca się i odryglowuje łuskę. Wyrzutnik pchany sprężyną uderza w dno łuski i wyrzuca ją. Gdy lufa dochodzi do swego przedniego położenia zwalnia zaczep suwadła, suwadło idzie do przodu wprowadzając nabój do komory nabojowej i rygluje go tłokiem. Samoczynny bezpiecznik rygluje szynę spustową, kurek zwolniony przez spust i szynę spustową działając na na zaczep kurka. Po zwolnieniu kurka, szyna spustowa ześlizguje się po oporze szyny spustowej i zwalnia zaczep kurka oraz umożliwia ponowne zazębienie kurka. Przyrządy celownicze i szczerbinka są nieruchome.

Rozkładanie broni

• Skierować lufę na dół i wyjąć magazynek.
• Wcisnąć dnem magazynka zatrzask nakrętki lufy i odkręcić nakrętkę w lewo, uważając, aby pierścień lufy nie wyskoczył.
• Wyjąć pierścień lufy, zatrzask nakrętki oraz sprężynę powrotną.
• Za pomocą pierścienia lufy wcisnąć i obrócić o 1/4 obrotu żerdź sprężyny zamkowej tak, aby jej karby zwolniły trzon zamkowy.
• Wyjąć trzon zamkowy do tyłu. Odłączyć tłok zaporowy od trzonu zamkowego.
• Za pomocą pierścienia lufy obrócić żerdź sprężyny zamkowej o 1/4 obrotu i wyjąć ją wraz ze sprężyną zamkową do przodu.
• Wyjąć lufę z suwadłem do tyłu. 

Składanie broni

• Włożyć lufę od tyłu do swojego łożyska.
• Włożyć żerdź sprężyny zamkowej wraz ze sprężyną od przodu.
• Od przodu wcisnąć za pomocą pierścienia lufy tak, aby nasady żerdzi wyszły poza tylną płaszczyznę łożyska i przekręcić o 1/4 obrotu, ustawiając nasady żerdzi pionowo.
• Włożyć trzon zamkowy wraz z tłokiem do suwadła, uważając aby rygle tłoka weszły w odpowiednie wodzidła.
• Przy pomocy pierścienia lufy wcisnąć i obrócić o 1/4 obrotu żerdź sprężyny zamkowej tak, aby jej nasadki zaczepiły trzon zamkowy.
• Włożyć sprężynę powrotną.
• Założyć pierścień lufy wraz z zatrzaskiem.
• Wcisnąć za pomocą dna magazynka i nakręcić nakrętkę lufy.

Części składowe Frommer Stop