W 1916 roku niemiecki inżynier Josef Nickl skonstruował pistolet, który  w 1922 roku pod nazwą CZ 1922 wszedł do uzbrojenia wojska i policji czechosłowackiej. Była to broń na tyle nieudana, że postanowiono ją wycofać i już w  grudniu 1923 roku czeskie Ministerstwo Obrony zamówiono 20 tysięcy ulepszonego modelu pistoletu, któremu nadano nazwę CZ wz. 1924. Miał być w stosunku do swojego poprzednika cześciowo przekonstruowany w celu ułatwienia produkcji i miał mieć kaliber 9 mm. Konstruktorem zmian był Frantisek Myska, pistolet produkowany był zakładach koncernu Praga-Ceska Zbrojovka (CZ) w Strakonicach.
    Produkcja  nowego modelu ruszyła dopiero w 1925 roku, gdyż firma Mauser zgłosiła zastrzeżenia patentowe do tego modelu –  rozwiązania konstrukcyjne wzorowane były na rozwiązaniach zastosowanych w pistolecie Mauser wz. 1914. Pierwszą  zamówioną partię 20 tysięcy egzemplarzy dostarczono do 1926 roku, po kolejnych zamówieniach wykonano jeszcze 100 tysięcy do końca 1931 roku i kolejne 80tysięcy w latach 1936-1938. Cena jednego pistoletu początkowo wynosiła 560 koron ( 16,6 dolara amerykańskiego), w 1936 roku cena spadła do 320 koron ( 12,8 dolara amerykańskiego). 
    Do 15 marca 1939 roku pistolet wz 1924 był etatową bronią wojska i policji w Czechosłowacji. Po zajęciu Czechosłowacji przez Niemców, został przez nich przejęty  i wszedł do uzbrojenia jako Modell P24. W czasie wojny nie był  produkowany.
    Początkowo broń tę oceniano jako celną, solidną i o pewnym działaniu, opinia ekspertów z 1925 roku mówi, że charakteryzowała się łatwością obsługi i długą żywotnością. Jednak w 1938 roku, ocena była gorsza: pistolet miał małą gotowość do strzału, szybko się zanieczyszczał, był trudny w rozkładaniu, niedostateczne było zabezpieczenie przed przypadkowym strzałem, Pewne ilości tej broni sprzedano do Polski (jako CZ wz 1928), Turcji, Łotwy i na Litwę.

Pistolet Cz-28 z orłem na rękojeści.

W Polsce

    Pod koniec lat dwudziestych, Ministerstwo Spraw Wojskowych zamierzało kupić licencję od CZ, aby produkować go w Polsce. Na szczęście do transakcji nie doszło.
    W 1929 roku Ministerstwo Skarbu zakupiło dla Straży Granicznej wg różnych źródeł 1700 lub 2500 szt tych pistoletów. Wersja dla Polski  (pierwotnie przeznaczona dla Turcji) otrzymała nazwę CZ wz 1928. Miała przedłużony chwyt i drewniany futerał, który mógł spełniać rolę dostawnej kolby. Na chwycie był wizerunek orła. Pistolety te rozpoczęto wprowadzać w  kwietniu 1929 roku (716 szt), ostatnie dostarczono w 1930 roku.
    W 1939 roku, niewielka ilość tych pistoletów znalazła się na wyposażeniu wojska z chwilą zmobilizowania Straży Granicznej.

Kabura drewniana dla pistoletu CZ-28.

Konstrukcja 

Magazynek.