Pistolet Colt wz.1911
(Colt
M1911)
Znalazłeś błąd? 
Pistolet Colt z.1911
Powstanie
W 1896 roku w
Hartford, John Moses Browning, który miał wówczas 42 lata, przedstawił firmie
Colt cztery modele pistoletów samopowtarzalnych. 24 lipca 1896 roku, zostało
podpisane porozumienie, które mówiło, że firma Colt nabywa licencję na
produkcje tych pistoletów, oraz otrzymuje przyrzeczenie licencji na przyszłe
ulepszenia , ale zobowiązuje się do opatentowania wszystkich
przedstawionych modeli na własny koszt. Pistolety otrzymały amerykańskie
patenty nr 580923, 580924, 580925 i 580926. Zastrzeżenia patentowe dotyczyły
bezpiecznika chwytowego, zamka, ryglowania przez podnoszenie lufy, odłączalnego
magazynka w chwycie pistoletu, położenia sprężyny powrotnej pod lufą, nad lufą
i wokół lufy. Dzisiaj trudno sobie wyobrazić nowoczesny pistolet samopowtarzalny,
w którym nie zastosowano by przynajmniej jednego z opatentowanych wtedy
rozwiązań. Z czterech przedstawionych Coltowi modeli, dwa zapisały się na
stałe w historii rozwoju broni strzeleckiej. Pistolet o nr patentowym 580924
jest przodkiem amerykańskiej linii ryglowanych pistoletów Browninga : Colt
M1900, Colt M1905, i Colt M911, natomiast z pistoletu o nr patentowym
580926 wywodzi się tzw belgijska linia pistoletów Browninga z zamkiem
swobodnym: FN 1900, FN 1903, FN 1910, oraz FN 1922.
W armii USA, pod wpływem wojny na Filipinach, we Frankfurt Arsenal opracowano dwa nowe naboje kalibru 0,41 i 0,45 cala (11,43 mm). Browning do większego z tych naboi zaprojektował wojskowy pistolet M1905, a firma Colt wykonała prototyp. Pistolet ten zgłoszono do konkursu przeprowadzonego w latach 1906-1907. Najlepsze wyniki osiągnął pistolet firmy Savage konstrukcji E. H. Searle'a z obracającą się lufą, przyjęty później w przez armię portugalską, oraz właśnie Colt M1905. W 1908 roku, po 200 egzemplarzy obu pistoletów skierowano do badań poligonowo-ekspoloatacyjnych.
Pistolet M1905 był udaną konstrukcją, jednak jego konstruktor nie był w pełni z niego zadowolony. Do prób pistoletu, przewidzianych na 1909 rok, zaprojektował nowa jego wersję, która później, w 1910 roku zmodyfikował. W sumie powstały cztery prototypy , w tym wersja o kalibrze 9,8 mm. Zmiany jakie wprowadził Browning to : zlikwidował jedno ogniwo w lufie, zostawił tylko ogniwo pod komora nabojową, kąt ustawienia chwytu względem zamka zmienił z 84 stopni na 74 stopnie, wprowadził samoczynny bezpiecznik chwytowy oraz skrzydełkowy bezpiecznik nastawny.
Tak zmodyfikowany pistolet, 29 marca 1911 roku został przyjęty do uzbrojenia USA, pod oficjalna nazwą US Pistol Automatic, Calibre .45 M1911. Produkcja tego pistoletu była prowadzona w różnych zakładach, nie tylko w USA, np od 1915 Norwegia wykupiła licencję na produkcję. Przed rozpoczęciem I wojny światowej zostało wyprodukowanych kilkadziesiąt tysięcy tego typu pistoletów, z rozpoczęciem wojny, produkcja zaczęła rosnąć. Ocenia się że w samych Stanach Zjednoczonych, w połowie 1918 roku produkcja wynosiła 2200 sztuk dziennie!
W 1926 roku wprowadzona zmodyfikowaną wersję M1911A1. Prace nad nią trwały w Springfield Armory od 1923 roku. M1911A1 miał ulepszone przyrządy celownicze, inny kształt chwytu, szkieletu, kurka i spustu, oraz posiadał wydłużony bezpiecznik chwytowy. Model ten oficjalnie pozostawał na uzbrojeniu armii USA do 1982 roku. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że do dzisiaj jest używany bojowo przez żołnierzy amerykańskich.
Według źródeł amerykańskich wyprodukowano ponad 3 miliony egzemplarzy Colta M1911A1 i kilkaset tysięcy Colta M1911 . Na licencji, w różnym czasie, model ten produkowano w Argentynie, Kanadzie, i Norwegii. Produkowali go nawet Niemcy w latach II wojny po zdobyciu Norwegii. Jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych pistoletów na świecie i używa się go do dzisiaj. Z konstrukcyjnego punktu widzenia Colt 1911 stanowi uznane, klasyczne rozwiązanie, które wywarło bardzo duży wpływ na rozwój pistoletów wojskowych. Jego oddziaływanie można zauważyć w takich konstrukcjach jak hiszpańskie Star, Astra, radzieckim TT i oczywiście w naszym cenionym wz.35 VIS.
W armii USA, pod wpływem wojny na Filipinach, we Frankfurt Arsenal opracowano dwa nowe naboje kalibru 0,41 i 0,45 cala (11,43 mm). Browning do większego z tych naboi zaprojektował wojskowy pistolet M1905, a firma Colt wykonała prototyp. Pistolet ten zgłoszono do konkursu przeprowadzonego w latach 1906-1907. Najlepsze wyniki osiągnął pistolet firmy Savage konstrukcji E. H. Searle'a z obracającą się lufą, przyjęty później w przez armię portugalską, oraz właśnie Colt M1905. W 1908 roku, po 200 egzemplarzy obu pistoletów skierowano do badań poligonowo-ekspoloatacyjnych.
Pistolet M1905 był udaną konstrukcją, jednak jego konstruktor nie był w pełni z niego zadowolony. Do prób pistoletu, przewidzianych na 1909 rok, zaprojektował nowa jego wersję, która później, w 1910 roku zmodyfikował. W sumie powstały cztery prototypy , w tym wersja o kalibrze 9,8 mm. Zmiany jakie wprowadził Browning to : zlikwidował jedno ogniwo w lufie, zostawił tylko ogniwo pod komora nabojową, kąt ustawienia chwytu względem zamka zmienił z 84 stopni na 74 stopnie, wprowadził samoczynny bezpiecznik chwytowy oraz skrzydełkowy bezpiecznik nastawny.
Tak zmodyfikowany pistolet, 29 marca 1911 roku został przyjęty do uzbrojenia USA, pod oficjalna nazwą US Pistol Automatic, Calibre .45 M1911. Produkcja tego pistoletu była prowadzona w różnych zakładach, nie tylko w USA, np od 1915 Norwegia wykupiła licencję na produkcję. Przed rozpoczęciem I wojny światowej zostało wyprodukowanych kilkadziesiąt tysięcy tego typu pistoletów, z rozpoczęciem wojny, produkcja zaczęła rosnąć. Ocenia się że w samych Stanach Zjednoczonych, w połowie 1918 roku produkcja wynosiła 2200 sztuk dziennie!
W 1926 roku wprowadzona zmodyfikowaną wersję M1911A1. Prace nad nią trwały w Springfield Armory od 1923 roku. M1911A1 miał ulepszone przyrządy celownicze, inny kształt chwytu, szkieletu, kurka i spustu, oraz posiadał wydłużony bezpiecznik chwytowy. Model ten oficjalnie pozostawał na uzbrojeniu armii USA do 1982 roku. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że do dzisiaj jest używany bojowo przez żołnierzy amerykańskich.
Według źródeł amerykańskich wyprodukowano ponad 3 miliony egzemplarzy Colta M1911A1 i kilkaset tysięcy Colta M1911 . Na licencji, w różnym czasie, model ten produkowano w Argentynie, Kanadzie, i Norwegii. Produkowali go nawet Niemcy w latach II wojny po zdobyciu Norwegii. Jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych pistoletów na świecie i używa się go do dzisiaj. Z konstrukcyjnego punktu widzenia Colt 1911 stanowi uznane, klasyczne rozwiązanie, które wywarło bardzo duży wpływ na rozwój pistoletów wojskowych. Jego oddziaływanie można zauważyć w takich konstrukcjach jak hiszpańskie Star, Astra, radzieckim TT i oczywiście w naszym cenionym wz.35 VIS.
W Polsce
Pistolety samopowtarzalne Colt M1911, kal. 11,43 trafiły do Polski w ramach zakupów dokonanych we Francji. Kilkanaście (lub kilkadziesiąt) sztuk tych pistoletów zakupiono prawdopodobnie w 1919 roku. Trafiły one do uzbrojenia lotnictwa, jako indywidualna broń personelu latającego. W czasach wojny polsko-bolszewickiej lotnicy starali zabierać ze sobą broń o jak największej sile rażenia. W kilka lat po zakończeniu wojny, zmniejszyło się zainteresowanie lotników ciężkimi rewolwerami i pistoletami dużych kalibrów i zaczęli oni nabywać mniejsze pistolety kalibru 7,65, a nawet 6,35.
Jak już wspomniano wyżej w Polsce konstrukcja Colt'a wz.1911 posłużyła za podstawę dla konstrukcji pistoletu wz.35 VIS.
Colt 1911A1
Konstrukcja
Działa na zasadzie wykorzystania energii krótkiego odrzutu lufy. Zaryglowanie osiąga się za pomocą dwóch występów na górnej powierzchni lufy, wchodzących w odpowiednie opory ryglowe w zamku. Z komora zamkową lufa jest związana swoją częścią tylną za pomocą łącznika na dwu osiach poziomych, z których jedna jest nieruchoma. Cofająca się przy strzale lufa zostaje przez ruchoma oś pociągnięta w dół, występy na lufie wychodzą z zamka , zwalniają go i umożliwiają ruch wsteczny. Ta opracowana przez Browninga zasada ryglowania - lufa z występami i obniżaniem wskutek cofania przy strzale - okazała się jedna z najlepszych i znajduje nadal zastosowanie z nowych konstrukcjach pistoletów. Mechanizm uderzeniowy kurkowy z iglicą przerzutową. Ma ona długość mniejsza od jej przewodu w zamku i własna sprężynę odbojową, stale odpychającą grot igliczny od spłonki. Uderzona kurkiem uderza spłonkę i natychmiast chowa się w zamku. Mechanizm spustowy z przerywaczem tylko do ognia pojedynczego. Pistolet posiada trzy bezpieczniki: przed strzałem przypadkowym chroni samoczynny bezpiecznik chwytowy, mieszczący się w tylnej części rękojeści i wciskany przy mocnym ujęciu pistoletu w rękę. Drugim bezpiecznikiem, jest nastawny bezpiecznik skrzydełkowy, a trzecim ustawienie kurka w położeniu zabezpieczającym. Przed strzałem przedwczesnym chroni przerywacz. Wyciąg masywny typu trzpieniowego znajduje się w zamku, a wyrzutnik w szkielecie. Do zasilania stosuje się magazynki pudełkowe, jednorzędowe o pojemności 7 nabojów. Przyrządy celownicze stałe.Rozkładanie broni
1. wyjąć magazynek
2. nacisnąć tulejkę oporową sprężyny powrotnej , obrócić łożysko lufy w prawo i wyjąć tulejkę
3. cofnąć zamek i ustawić go tak, aby środkowe (najmniejsze) wycięcie znalazło się nad osią zatrzasku zamka
4. zatrzask zamka wypchnąć w lewo, wyjąć zatrzask
5. zamek przesunąć do przodu, aż do zdjęcia z prowadnic szkieletu, wraz z zamkiem, zostaną wówczas odłączone lufa z łącznikiem, łożysko lufy, sprężyna powrotna z żerdzią.
6. wyjąć żerdź sprężyny powrotnej wraz ze sprężyną
7. obrócić łożysko lufy w lewo i wyjąć łożysko
8. obrócić łącznik lufy do przodu i przesunąć lufę, tez do przodu, aż do rozłączenia z zamkiem.
Dalsze rozkładanie pistoletu wymaga narzędzi rusznikarskich. Składanie odbywa się w odwrotnej kolejności.
2. nacisnąć tulejkę oporową sprężyny powrotnej , obrócić łożysko lufy w prawo i wyjąć tulejkę
3. cofnąć zamek i ustawić go tak, aby środkowe (najmniejsze) wycięcie znalazło się nad osią zatrzasku zamka
4. zatrzask zamka wypchnąć w lewo, wyjąć zatrzask
5. zamek przesunąć do przodu, aż do zdjęcia z prowadnic szkieletu, wraz z zamkiem, zostaną wówczas odłączone lufa z łącznikiem, łożysko lufy, sprężyna powrotna z żerdzią.
6. wyjąć żerdź sprężyny powrotnej wraz ze sprężyną
7. obrócić łożysko lufy w lewo i wyjąć łożysko
8. obrócić łącznik lufy do przodu i przesunąć lufę, tez do przodu, aż do rozłączenia z zamkiem.
Dalsze rozkładanie pistoletu wymaga narzędzi rusznikarskich. Składanie odbywa się w odwrotnej kolejności.
Różnice między wersjami M1911
i M1911A
Podstawowe dane
kaliber 11,43 mm (0,45 cala)długość - 219 mm
długość lufy 127 mm
długość gwintowanej części lufy - 105 mm
długość linii celowniczej - 165 mm
gwint w lufie - 6 bruzd lewoskrętnych o skoku 406 mm
masa pistoletu niezaładowanego - 1130 g
masa pistoletu załadowanego - 1360 g
pojemność magazynka - 7
prędkość początkowa pocisku - 253 m/s
Numery seryjne od początku produkcji i inne informacje - polecam! - http://www.sightm1911.com/
Źródła
Stanisław Kochański " Pistolet samopowtarzalny Colt" TBiU"Indywidualna broń strzelecka II wojny światowej" W. Głębowicz, R. Matuszewski, T. Nowakowski
"Uzbrojenie lotnictwa polskiego 1918-1939" A.Popiel
Internet
www.republika.pl/pistoletyirewolwery
www.collectiblefirearms.com
/PAVLO777/