Wzór  i regulamin odznaki pamiątkowej 17 pułku piechoty zostały zatwierdzone rokazem Ministra Spraw Wojskowych 6 września 1929 roku  - Dziennik Rozkazów MSWojsk nr 29, poz. 285 z 1929 r.).

Wersja oficerska:
    Głownym motywem odznaki jest krzyż o ostrokątnie zaznaczonych ramionach, z nałożonym pośrodku srebrnym  orłem państwowym wz.1927. Ramiona krzyża pokryte  białą emalią, pola pomiędzy ramionami  krzyża wypełnione są stylizowanymi płomieniami (od orła do każdego z rogów biegnie 5 płomieni), obwiedzionymi emaliowaną, żółto-granatową ramką. Na ramionach krzyża wpisano numer i inicjały oraz rok powstania pułku -  17-P-P-1918.

Wersja żołnierska:
    Odznaka żołnierska bita była w tombaku i nie była emaliowana.

Odznaka 17 pułku piechoty w wersji żołnierskiej.

    Wykonawcami odznak 17 pp byli: Bronisław Grabski z Łodzi, Wiktor Gontarczyk z Warszawy i Jan Knedler z Warszawy. Regulamin nadawania odznak oparto na ramowym dla wszystkich odznak rozkazie Ministra Spraw Wojskowych, ogłoszonych w Dz. Rozk. MSWojsk. Nr. 10 z 21 kwietnia 1928 r.
    Odznaki nadano po raz pierwszy podczas obchodów świeta 3 maja w 1930 r. Otrzymali je wówczas m.in. dwaj dawni dowódcy pułku: płk Stanisław Elias i płk Emanuel Jakubiczka. W listopadzie 1933 r podczas uroczystych obchodów „15-lecia niepodległości i narodzin 17 pp”, ppłk Siuda wręczył odznaki 10 oficerom, „założycielom” pułku. W 1938 roku, odznaką honorową został wyróżniony m. in dowódca  20 pułku ułanów płk dypl. Andrzej Kunachowicz  oraz Jezy Serafin z Dzikowa, ojciec żołnierza zabitego na granicy litewskiej, były żołnierz pułku.