Żabot oficerski

Żabot oficerski.
Żabot oficerski był podłużnym paskiem materiału, długości około 140 cm, spełniającym takie same funkcje, jak halsztuk u żołnierzy. Używany był przez oficerów wszystkich rodzajów broni. Zawiązywany był na szyi, na kołnierzyku koszuli, w celu uchronienia kołnierzyka kurtki mundurowej przed zabrudzeniem, a szyję przed obtarciem. Żabot oficerski posiadał specjalną dziurkę do zaczepienia o guzik koszuli. Zalecano przypinanie go do koszuli za pomocą agrafki, w celu uniknięcia wysuwania się do góry. Prawidłowo zawiązany żabot winien wystawać 4-5 mm nad kołnierzyk kurtki, czyli być zawiązanym na tzw. "słomkę".
Żabot wykonany był z piki lub popeliny w kolorze białym (do munduru służbowego i pozasłużbowego) i w kolorze ochronnym (do munduru polowego). Do munduru wieczorowego zalecano inny typ kołnierzyka, tj. sztywnego, w kolorze białym, zapinanego na spinki. Nie trzeba chyba dodawać, że żabot musiał być nieskazitelnie czysty i niewystrzępiony.
Zapraszamy na stronę GRH 16 Pułku Ułanów
Źródła
- "Oficer", M.S. Wojsk 1931


