Guzik mundurowy wz.1919 był pierwszym wzorem guzika oficjalnie wprowadzonym do użycia w Wojsku Polskim po odzyskaniu niepodległości. Przepisy ubiorcze wprowadzono Dziennikiem Rozkazów z 1 listopada 1919 roku. Guziki wz.19, zaraz po wprowadzeniu, były noszone  w zasadzie tylko przez szeregowców, gdyż oficerowie donosili guziki starszego wzoru. Nie wprowadzono ich we wszystkich jednostkach. Duża różnorodność oznaczeń na rewersach guzików wskazuje na bardzo dużą ilość wytwórców i matryc używanych do ich produkcji.

    Guzików omawianego wzoru używano aż do września 1939 roku, choć nie zdobyły uznania wśród żołnierzy. Były bardzo podatne na uszkodzenia i uważane za brzydkie.

Konstrukcja

    Występowały w dwóch wielkościach. O średnicy 15 mm i 22 mm. Rzadko spotyka się guziki wz.19 o średnicy 23,5 mm. Guziki 15 mm występują czasem zaopatrzone w dwie, zaostrzone, płaskie blaszki albo dwa druciki, służące do mocowania guzika przy czapkach. Znanych jest łącznie ok. 40 odmian guzików wz.1919.