DEPARTAMENT PIECHOTY / MUNDURY PIECHOTY I UNIWERSALNE

    Bluza śniegowa wz.36

            (Rosyjska bluza  wz.1910)             




        
        Bluza śniegowa wz.36 wprowadzona została na stan Wojska Polskiego "Tymczasowymi Warunkami Technicznymi Materiałów Wojskowych", wydanych przez Departament Intendentury MSWojsk 22 stycznia 1936 roku. Używane były przez jednostki piechoty oraz kawalerii podczas szkolenia w zimie.
        Bluza śniegowa wz.36 była obszerna. Zakładano ją na zwykły mundur. Zapinano ją z przodu za pomocą pętelek i drewanianych baryłek. Plecy tworzyły pokrowiec z mieszkiem do nakrywania tornistra. Kołnierz stojący, a dolne krawędzie rękawów były ściagane i zawiązywane za pomocą tasiemek.
            Bluzy wykonywano w dwóch wersjach rozmiarowych, w stosunku procentowym 30% i 70%. Tkanina była lekko barwiona na niebiesko. Bluzy dostarczano do odbioru w wiązankach po 10 sztuk.


Strój zimowy żołnierza polskiego w 1938 roku. Dobrze widoczna bluza wz.36 zakładana na mundur.





PODSTAWOWE DANE
Masa: 445 - 470 g
Szerokość w piersiach: 72 - 75 cm
Długość pokrowca na tornister: 70 - 74 cm
Długość rękawów: 64 - 68 cm
Długość bluzy z przodu: 70 - 74 cm
Długość bluzy z tyłu: 84 - 88 cm

/PATHE/


„Tymczasowe Warunki Techniczne Materiałów Wojskowych. Bluza Ochronna Śniegowa” Nr 283/36 Warszawa 22.I.1936,