Maska przeciwgazowa M2
("Maska sierżanta Martina")
Żołnierz USA w masce M2
US Marines w 1917 roku, w maskach M2.
Noszona była w małej torbie, którą pod koniec wojny zastąpiono metalową trójkątną puszką pomalowaną na kolor khaki lub błękitny. Ponieważ świetnie nadawała się na długie noszenie, gdyż była lekka i nie ograniczała ruchów, jak inne maski, spowodowało to niemałe zamieszanie. Gdy żołnierze USA znajdowali się pod atakiem gazowym wkładali zwykle na początek maski brytyjskie. Gdy jednak okazywało się, ze pozostaną długo pod gazem, mieli często zwyczaj ściągania masek i zmieniania ich na maski typu M2. Nietrudno się domyślić, że nie wszyscy pamiętali o wstrzymywaniu powietrza w czasie zmiany.
W Polsce
Do Polski maski M2 trafiły wraz z Armią Hallera i zakupami sprzętu wojskowego we Francji. Nie udało się ustalić w jakiej ilości. Wojsko Polskie używało ich prawdopodobnie do momentu zastąpienia przez maski własnej produkcji, więc należy przyjąć, że zaczęły znikać z WP w połowie lat dwudziestych. Zapewne nie pozostały one w magazynach wojskowych do 1939 roku.
Po lewej komenda "Pogotowie gazowe!"
W środku komenta: "Gaz!"
Po prawej komenta: "Maskę zdejm!"
Konstrukcja
Maska ta nie posiadała pochłaniacza. Gazy bojowe pochłaniane były przez warstwy części twarzowej. Dolna część maski tworzyła kieszeń, do której wsuwano brodę. Okulary w metalowych oprawkach zaopatrzono w ciemne celuloidowe szybki. Przednią część maski okrywała przysłona z materiału nieprzemakalnego, przyszyta do górnego brzegu maski, przymocowana do dołu za pomocą tasiemki. Do mocowania maski na głowie służył układ taśm. Maski produkowano w trzech wielkościach.
Dzisiejsza reprodukcja maski M2 sprzedawana
przez Schipperfabrik z USA.
Podstawowe dane
Masa maski:???Źródła
Dodatek bezpłatny do magazynu "Do broni" - Maski przeciwgazowe w Wojsku Polskim 1918-1939" Bolek Rosiński."History of the Army's Protective Mask" Jeffery K. Smart
http://www.schipperfabrik.com/index.htm