Dezynfektor do masek p-gaz typu I
(Sprzęt produkcji polskiej lub francuskiej)
(Typ I - oznaczenie umowne)
Znalazłeś błąd? 
Dezynfektor podczas użycia w II połowie lat 20-tych. Na kołkach wiszą maski typu RSC, bez pochłaniaczy. Obsługujący wlewa formalinę do kubka.
Dezynfektor do masek przeciwgazowych typu I (oznaczenie typu przyjęte
na potrzeby strony), to sprzęt, który pojawił się w Wojsku
Polskim, wraz z pojawieniem się masek przeciwgazowych RSC. Początkowo
był to sprzęt produkcji francuskiej, ale ze względu na jego prostą
budowę możliwe, że jego produkcję podjęto także w Polsce (brak danych w
tym zakresie).
Dezynfektor miał formę drewnianej ramy. Po ubu stronach zamkniętej prostokątnym wiekiem. Konstrukcja wzmocniona metalowymi okuciami. Wieka przytrzymywane poprzez belki, umieszczane na hakach po obu stronach ramy. Dezynfektor zawieszony był na czterech drewnianych kołach, dodatkowo okutych. Wewnątrz znajdowała się rama z poziomo umieszczonymi kołkami do zawieszania masek. Kołków było 40, na każdym wieszano maksymalnie 10 masek.
Do dezynfektora jednorazowo wkładano maksymalnie 400 masek. Po zawieszeniu masek na kołkach wsuwano ramę do wnętrza. Następnie do dowolnego naczynia (np. menażka, tależ itp.), wsypywano 45 g nadmanganjanu potasu i wlewano 55 g formaliny 45%. Naczynie ustawiano na podłodze dezynfektora i zamykano wieko.
Nadmanganian potasu reagował z częścią formaliny, wywarzając dużo ciepła. To powodowało szybkie parowani reszty formaliny i rozchodzenie się jej po dezynfektorze, odkażając maski. Po 12 godzinach maski wyciągano z dezynfektora i dokładnie wietrzono, w celu usunięcia formaliny (gdyby pozostała w masce gazowej, to powodowała silne łzawienie i duszenie).
W razie braku dezynfektora odkażanie przeprowadzano w dużej skrzyni lub szafie, odpowiednio dobierając proporcję roztworu.
Dezynfektor miał formę drewnianej ramy. Po ubu stronach zamkniętej prostokątnym wiekiem. Konstrukcja wzmocniona metalowymi okuciami. Wieka przytrzymywane poprzez belki, umieszczane na hakach po obu stronach ramy. Dezynfektor zawieszony był na czterech drewnianych kołach, dodatkowo okutych. Wewnątrz znajdowała się rama z poziomo umieszczonymi kołkami do zawieszania masek. Kołków było 40, na każdym wieszano maksymalnie 10 masek.
Do dezynfektora jednorazowo wkładano maksymalnie 400 masek. Po zawieszeniu masek na kołkach wsuwano ramę do wnętrza. Następnie do dowolnego naczynia (np. menażka, tależ itp.), wsypywano 45 g nadmanganjanu potasu i wlewano 55 g formaliny 45%. Naczynie ustawiano na podłodze dezynfektora i zamykano wieko.
Nadmanganian potasu reagował z częścią formaliny, wywarzając dużo ciepła. To powodowało szybkie parowani reszty formaliny i rozchodzenie się jej po dezynfektorze, odkażając maski. Po 12 godzinach maski wyciągano z dezynfektora i dokładnie wietrzono, w celu usunięcia formaliny (gdyby pozostała w masce gazowej, to powodowała silne łzawienie i duszenie).
W razie braku dezynfektora odkażanie przeprowadzano w dużej skrzyni lub szafie, odpowiednio dobierając proporcję roztworu.
Podstawowe dane
Wymiary:???Źródła
"Ćwiczenia przeciwgazowe w obrazach" Por. Z. Marynowski - Warszawa 1928/PATHE/