Karabin i karabinek Mauser wz.1889 

(Kb Mauser wz.1889)                          (Kbk Mauser wz.1889)
(Fusil de 7,65 mm Mauser Mle 1889)    (Carabine de 7,65 mm Mauser Mle 1889)

 



Znalazłeś błąd? 


Powstanie    

     W roku 1888 Paul Mauser skonstruował prototyp karabinu 1888. Broń była następcą karabinu Mauser 1871/84, który był na standardowym wyposażeniu armii niemieckiej. Karabin ten był pierwszą konstrukcją Mausera na proch bezdymny. Broń nie spotkała się jednak z zainteresowaniem wojska, które zastępowało właśnie karabiny 71/84 modelami Gewehr 88. Firma Mauser została więc zmuszona do poszukiwania nabywców za granicą.
    Okazało się wkrótce, iż zainteresowana podpisaniem umowy na zakup broni i licencji na jej produkcję była strona belgijska. Belgia jednak nie posiadała wówczas mocy produkcyjnych, które umożliwiałyby samodzielną budowę tej broni, dlatego oczywistym było, iż wyprodukowanie zlecono Deutsche Waffen-und Munitionsfabriken A.-G.W czasie I wojny światowej broń ta była standardowym wyposażeniem armii belgijskiej.
    Po wybudowaniu w Belgii nowego zakładu - Fabrique National d´Armes de Guerre w Herstal oraz w Fabrique d´Armes de l´État w Liege (późniejszego producenta rkmów FML, czyli wz.28), produkcję broni przejęła strona belgijska. Do 1925 roku, kiedy to zakończono produkcję wyprodukowano 275.000 sztuk karabinu oraz karabinka.


Żołnierz belgijski w pełnym rynsztunku z kb Mle 89


W 1916 roku jednak Niemcy zajęli belgijską fabrykę broni, co spowodowało, że wojenna produkcja została przeniesiona do Birmingham Small Arms w Wielkiej Brytanii oraz Hopkins & Allen w Norwich w USA. Część broni została zdobyta przez Niemców, którzy modernizowali ją, przystosowując do nabojów kalibru 7,92 mm.

    Po zakończeniu produkcji broni rozpoczęto stopniowe wycofywanie jej z użycia, zastępując ją karabinem FN 1924, także systemu Mauser. Broń utrzymała się jednak w armii aż do II wojny światowej i klęsce Belgii w 1940 roku duże ilości broni trafiły do Werhmachtu, który używał ich jako broni II linii ze względu na nietypowy kaliber.

W Polsce        

   Trudno  ustalić źródło pochodzenia karabinów i karabinków oznaczonych jako wz.1889. Jedyną możliwością są zakupy zagraniczne prowadzone przez Polską Misję Wojskową Zakupów w Paryżu. Ta jednak dysponowała kredytem na zakup sprzętu armii francuskiej. Ważna tutaj wydawałaby się pożyczka belgijska na kredytową dostawę sprzętu, udzielona Polsce. Oznacza to, że broń pochodzić musiała z belgijskiego demobilu i ewentualnie z magazynów poniemieckich. 
    W zestawieniach nie znajdujemy żadnej jednostki uzbrojonej wyłącznie w kb i kbk wz.89, jednak broń w nieznanych ilościach w Polsce się znajdowała, gdyż figuruje w spisie typów broni w magazynach jeszcze z końca lat dwudziestych.


Konstrukcja 

    Mauser M1889 był bronią powtarzalną, z zamkiem czterotaktowym. Zasilanie ze stałego, jednorzędowego magazynka pudełkowego o pojemności pięciu naboi. Magazynek ładowany był przy pomocy łódki. Lufa umieszczona była w cienkościennej stalowej rurze. M1889 był wyposażony łoże i kolbę drewniane, z integralnym chwytem pistoletowym. Przyrządy celownicze składały się z muszki i celownika schodkowo-ramkowego o nastawach 100-2000 m (nastawy co 100 m).



 

Podstawowe dane

KARABIN
Kaliber:
7,65 mm
Długość całkowita: 1275 mm
Długość lufy:
Masa bez amunicji: 3,90 kg
Szybkostrzelność teoretyczna: 56 strz./min
Prędkość początkowa: 610 m/s

Zasilanie: 5 naboi

KARABINEK

Kaliber: 7,65 mm
Długość całkowita: 1030 mm
Długość lufy: 560 mm
Masa bez amunicji: 3,55 kg 
Szybkostrzelność teoretyczna: 56 strz./min
Prędkość początkowa: 500 m/s

Zasilanie: 5 naboi

 

Źródła

"Broń strzelecka Wojska Polskiego 1918-39" A.Konstankiewicz
www.wikipedia.com

 

/PATHE/