Pod koniec 1918 roku, na Syberii w Rosji sformowano 5 Dywizję Piechoty. Oddziały te składały się w większości z osób pochodzenia polskiego. Otrzymała ona na wyposażenie broń japońską systemu Arisaka wz.30 i wz.38 (a także rosyjską Mosina i kbk Mausera). Właśnie ona, po przybyciu do Polski, po rewolucji październikowej, przyniosła ze sobą duże ilości kb Arisaka. Innym źródłem pochodzenia tej broni. były zdobycze wojenne, m.in. w 1915 roku zdobyto tego typu broń, na Rosjanach w ramach działania Legionów Polskich oraz w czasie bitwy warszawskiej 1920 roku. Były to stosunkowo duże ilości broni, gdyż Rosja, starając się zapełnić lukę w brakach kb Mosina, w czasie I wojny, zakupiła 800.000 sztuk karabinów Arisaka z Japonii. Wynika z tego, że prawdopodobnie broń tego systemu  znajdowała się także w magazynach zaborczych. Możliwe, że otrzymano około 19.000 sztuk z Francji lub Anglii, w ramach demobilu, gdzie broń ta była wysyłana w czasie wojny.

      Karabiny Japońskie na początku lat dwudziestych figurowały w spisach pod oznaczeniem dwóch typów. Oznaczano je inaczej niż Japonia. Type 30 oznaczano w Polsce jako wz.91, a Type 38 jako wz.05. Właśnie ten typ broni był najbardziej rozpowszechniony w Polsce. Występowały zarówno jako kb jak i kbk, jednak nie sposób ocenić w jakich ilościach, z powodu chaosu jaki panował w WP na początku lat dwudziestych oraz braków w dokumentacji.

    W ramach programu unifikacji uzbrojenia, szczególnie w piechocie, rozpoczęto akcję wymiany wzajemnej broni pomiędzy oddziałami. Cały zapas broni ręcznej podzielono na III kategorie. Karabin Arisaka wpisano do II kategorii, obok kb włoskich  i francuskich Grass-ów. Znaczyło to, że przeznaczono go do formacji pomocniczych. Było to spowodowane niestandardowym kalibrem  6,5 mm.
      Pewną ilość broni przekazywano poza Wojsko Polskie. I tak do 1925 roku przekazano do Ministerstwa Skarbu (Straż Celna) 3.442 sztuki karabinu Arisaka. W ramach wymiany z innymi państwami przekazano Grecji 15.291 sztuk kb Arisaka, w zamian za taką samą ilość kb Mausera wz.98. Po tych wymianach ciężko określić liczbę karabinów japońskich pozostałych w Wojsku Polskim. 
     Niewiadomo jaka liczba kb i kbk japońskich brała udział w walkach 1939 roku. Śledząc jednak politykę M.S.Wojsk w sprawie uzbrojenia drugorzędnego należy uznać, że kb i kbk nadające się do użycia leżały w niewielkich ilościach w składnicach uzbrojenia. Brak danych aby była na wyposażeniu KOP, Straży Granicznej czy Obrony Narodowej. Nie sposób wykluczyć możliwości, aby karabiny Arisaka znalazły zastosowanie w obronie kraju w 1939 r.