Jak karabinki znalazły się w Polsce trudno mi ustalić. Możliwe, że pochodziły ze zdobyczy wojennych na bolszewikach w 1920 roku. Rosja musiała posiadać ten karabin na wyposażeniu jako zdobycz na Turcji. Nic nie wskazuje na to, aby armia carska pozostawiła jakieś karabiny przed wojną, gdyż nie ma śladu w dokumentach. 
      Pierwszy ślad jaki udało się odnaleźć to wzmianka, że w 1921 roku rozpoczęto przekazywanie broni niepotrzebnej WP do jednostek paramilitarnych. Wśród karabinów figurują tureckie karabinki Mauser wz.1890. Bliższych danych jednak brak. Ich łączną liczbę należy ocenić na kilka tysięcy sztuk. W 1925 roku, w czasie klasyfikacji broni palnej na 3 grupy nie wymienia się tego karabinka wśród istniejących typów. Sytuacja dziwna, ale można przypuszczać dwie sprawy. Po pierwsze karabinki mogły być rozkalibrowane, wtedy klasyfikowano razem kilka typów. Po drugie karabinki wz.1890 zapewne zakwalifikowano w III kategorii jako rozkalibrowane (?) i tym samym polecano przekazać je poza wojsko lub zniszczyć. Miały one kaliber 7,92 mm, czyli standardowy w WP, co świadczy o tym, ze jeśli pozbywano się ich, to musiały być w marnym stanie technicznym. 
      Na listach typów znaleźć można jeszcze karabinki wz.90 jeszcze w 1929/30 roku. Broni tej nie wymieniono, ani nie sprzedano za granicę. Można domniemywać, iż w 1939 roku pozostawały one w magazynach w śladowych ilościach i zapewne mocno zużyte.