Hełm niemieckie wz.16 i wz.17

Niemiecki hełm wz.17 ze zdemontowanymi bolcami wywietrzników z biało - czerwoną tarczą

Żołnierze z kompanii Sztormowej 2 pp Legionów
Polskich w hełmach niemieckich

Austriacki hełm wz.17
Hełmy niemieckie i austriackie używane były przez Krakowską Legię Oficerską w 1918 roku oraz licznie w czasie działań wojennych 1920 roku, szczególnie na południowym odcinku frontu, nawet przez niektóre jednostki kawalerii. W hełmy niemieckie wyposażano też załogi kilku pociągów pancernych. Czasem mocowano na nich orły metalowe lub malowano orły o różnych sylwetkach, w tym także na stylizowanych tarczach, skośnie przedzielonych na pola białe i czerwone.

Grupa oficerów z okresu obrony Lwowa w hełmach
austriackich wz.17

Pułk poznański przed komendą miasta w Warszawie w
sierpniu 1920 roku. Na hełmach duża owalna oznaka z orłem
W latach dwudziestych i na początku lat trzydziestych w hełmy niemieckie wyposażono nieliczne pułki piechoty (w tym 62, 66 i 73 pp) zazwyczaj w ilościach dla jednego batalionu. Posiadały je też w większości jednostki saperów, Oficerska Szkoła Sanitarna oraz niektóre jednostki samochodów pancernych.
Do 1935 roku hełmy niemieckie były też na wyposażeniu Marynarki Wojennej w ramach Flotylli Pińskiej. Dokument z 1935 roku mówi o wycofaniu z Marynarki Wojennej 1.299 hełmów niemieckich oraz przekazaniu w ich miejsce 2.070 sztuk hełmów polskich wz.31.

Żołnierze Flotylli Pińskiej w hełmach
niemieckich.

Żołnierze w hełmach niemieckich z orłami
metalowymi i malowanymi

Pluton trębaczy 24 pułku ułanów z 10BK -
Koncentracja w Baryczy w 1938 roku

Oficerowie 24 pułku ułanów z 10BK na Zaolziu w 1938 - na głowach niemieckie hełmy

Poczet sztandarowy 10 Brygady Kawalerii

Polski oddział w oblężonej Warszawie w 1939 roku. Na głowach hełmy wz.17.
Konstrukcja
Niemiecki wz.16 jest hełmem głębokim jednoczęściowym, o długim daszku, z wyraźnie wyprofilowanymi nausznikami i nakarczkiem. Na czerepie hełmu, tłoczonym z blachy o grubości około 1,1mm, umieszczone są dwa metalowe bolce spełniające rolę tulejek wentylacyjnych i służące równocześnie do mocowania dodatkowego, czołowego pancerza. Wyposażenie wewnętrzne składa się z 3 kawałków skóry zwanych wkładkami, każda wycięta w dwa listki z dziurkami na sznurowadło oraz z przymocowanych do nich wewnątrz kieszeni półciennych. Kieszenie służą do wypełniania ściśliwymi materiałami (tzw. trawą morską, włosiem, pakułami), tworząc elastyczna amortyzację i dopasowując wewnętrzną średnice hełmu do rozmiaru głowy. Skórzane wkładki przyszyte są do skórzanej obręczy, mocowanej do czerepu trzema rozginanymi nitami. Podpinka z przesuwną klamerką bez bolca mocowana jest bezpośrednio do czerepu za pomocą blaszanego oczka oaz specjalnego zaczepu, znajdującego się na wewnętrznej stronie nauszników.

Niemiecki hełm wz.16

Niemiecki hełm wz.16 - wyposażenie wewnętrzne

Żołnierze dywizjonu p-panc 10 BK przy działku 37mm Bofors w hełmach niemieckich
Hełm austriacki wz.17 (czasami oznaczany jako wz.16) różnił się od niemieckiego takze tylko szczegółami wyposażenia wewnętrznego oraz podpinką. która najczęściej wykonywana była z tkanej taśmy i miała 3 warianty klamerek. Ponadto, zaczepy do podpinki mocowane były bezpośrednio do czerepu nitem metalowym na wysokości 3/4 nausznika, a więc wyżej niż w niemieckim wz.16, co stanowi bardzo charakterystyczny szczegół. Półkolisty, wyraźnie widoczny, łeb nitu na tej wysokości pozwala na pierwszy rzut oka odróżnić hełm niemiecki od austriackiego.

Z lewej płk Kazimierz Dworak i dowódca OZ 10 BK
ppłk Jarosław Kaczyński - obaj w hełmach niemieckich

Hełm niemiecki dla Policji Państwowej z przypiętym
orłem
Źródła
"Hełmy Wojska Polskiego 1917 - 2000" J. Kijak"Brygada Motorowa Płk. Maczka" J.Majka


