Ciężki karabin maszynowy Maxim

(wz.08)
(wz.08/10)



Znalazłeś błąd? 

CKM Maxim wz.1910 - rosyjski, 7,62mm na podstawie Sokołowa
CKM Maxim wz.1910 - rosyjski, 7,62mm na podstawie Sokołowa
 

Maxim wz. 1908 - niemiecki, 7,92 mm na podstawie wz.08 (saneczkowiej)
Maxim wz. 1908 - niemiecki, 7,92 mm na podstawie wz.08 (saneczkowiej)

 

Powstanie   

    Twórcą pierwszego w historii karabinu maszynowego był działający w Londynie Amerykanin, Hiram Stevens Maxim (1840-1916), a za datę powstania przyjmuje się rok 1883. Prace nad nową bronią, konkurencyjną w stosunku do ówczesnych kartaczownic Gatlinga, Nordenfelta lub Gardnera, rozpoczął Maxim już w 1882 roku. Projekt powstał w 1883 roku, a zadowalający wynalazcę prototyp na wiosnę 1884 roku. Działał on na zasadzie wykorzystania krótkiego odrzutu lufy, czyli siły odrzutu, która powodowała przesunięcie iglicy i zamka, ten wyrzucał łuskę i sprowadzał nową kulę do komory. Mimo wielu uproszczeń ckm Maxima był i pozostał bronią bardzo skomplikowaną. Składał się z 236 części o zawiłym współdziałaniu, wymagał precyzyjnego wykonania i nie mógł być budowany na zasadzie całkowitej wymienności części. Wymienne były tylko niektóre, jak lufa, sprężyny zwijane i inne, w komorze zamkowej wymienne były przeważnie jedynie całe podzespoły. Nawet współcześnie produkcja tego karabinu nie była by łatwa, w początkach zaś jego powstania była jedną z najtrudniejszych. Trudne było również szkolenie i obsługa broni. Niemniej karabin ten w rękach umiejętnej i dobrze wyszkolonej załogi działał niezawodnie i skutecznie.

     Wprowadzenie broni maszynowej do uzbrojenia odbywało się powoli. Dopiero w roku 1891 Anglia, jako pierwsza z państw świata, zdecydowała się na wprowadzenie karabinów maszynowych do oddziałów liniowych. W Szwajcarii nastąpiło to w 1898 roku, w Austro-Węgrzech i Rosji w raku 1901, w Niemczech w roku 1902. 

     W historii uzbrojenia szczególnie zapisy się trzy wzory karabinu Maxima: rosyjski Maxim wz. 1910 na bardzo ciężkiej (44 kg) podstawie kołowej Sokołowa, niemiecki Maxim wz. 1908 na charakterystycznej podstawie saneczkowej o czterech punktach podparcia oraz angielski Maxim-Vickers wz. 1909 - na podstawie trójnożnej.


Oddział kobiecy w czasie wojny polsko - bolszewickiej z CKM Maxim na podstawie Sokołowa
Oddział kobiecy w czasie wojny polsko - bolszewickiej z CKM Maxim na podstawie Sokołowa.

 

      W 1887 roku Maxim zaprezentował swoją broń na pokazie w Petersburgu. Wzbudziła ona wielki entuzjazm władz wojskowych, co zaowocowało podpisaniem wielkiego kontraktu. Na jego mocy w 1901 roku ckm Maxima dotarł do jednostek armii carskiej. Pierwsze dostarczane karabiny produkowały zakłady Vickers Sons & Maxim w Wlk. Brytanii, a później Deutsche Waffen und Munitions w Niemczech. CKM-u po raz pierwszy wykorzystano w wojnie z Japonia w 1904 roku, gdzie obie strony dysponowały tym typem uzbrojenia. Oceny były bardzo pozytywne i w 1905 roku zakłady zbrojeniowe w Tule rozpoczęły produkcje seryjną CKM-u Maxima, znanego pod nazwą Maxim wz.1905. Później skonstruowano lżejszą wersję wz.1910 o płaszczu gładkim, podobnym do CKM-u Vickersa. Modyfikacje miały na celu uproszczenie produkcji. Najbardziej widoczna byłą nowa chłodnica wykonana z tłoczonej falistej blachy (wz.1905 miał chłodnicę gładką, mosiężną). Broń wyposażono także w odrzutnik, który poprawił niezawodność ckmu. Szczególnie kłopotliwa była produkcja tego ckmu. Nie dość, że niemal wszystkie części były frezowane, to jeszcze nie były w pełni zamienne (każdy ckm był po złożeniu testowany, a następnie części były ręcznie pasowane przez rusznikarza). Model ten produkowano aż do 1945 roku. 

        Niemiecka odmiana karabinu Maxima była najbardziej popularną odmianą tej broni na świecie oraz podstawowym ckm-em niemieckim podczas I-szej wojny światowej. Produkcja odbywała się w Spandau oraz w zakładach DWM (Deutsche Waffen und Munitions Fabriken) w Berlinie. Karabin był stawiany na ciężkiej, czteronożnej podstawie saneczkowej oraz jako lkm wz. 08/15 na podstawie dwunożnej (opisano oddzielnie).

1919: 3 Pułk Strzelców Wielkopolskich prezentuje w Biedrusku Maximy wz. 1910 zdobyte pod Bobrujskiem i wcielone do Kompanii CKM Pułku
1919: 3 Pułk Strzelców Wielkopolskich prezentuje w Biedrusku Maximy wz. 1910 zdobyte pod Bobrujskiem i wcielone do Kompanii CKM Pułku


W Polsce

     W 1918 roku tworzące się oddziały Wojska Polskiego przejęły z porosyjskich magazynów 2.900 sztuk ckm Maxim wz. 1905 i 1910 produkcji rosyjskiej i nieokreślone ilości wz.1908 (niemieckiego).  
 
Wojsko Polskie (bez Wojsk Wielkopolskich) w kwietniu/maju 1919 posiadało (z tego na froncie):
- wz.05 i wz.10 - 300 (258)
- wz.08 i wz.05/S - 400 (230)

W 1922 na stanie było 3900 ckm wz.08 i 3400 lkm wz.08/15 
W 1931 na stanie było: 7729 wz.08 i wz.10/28 oraz 6575 lkm wz.08/15
W 1936 na stanie było: 5964 wz.08, 1853 wz.10/28 oraz 7402 lkm wz.08/15
W 1938 na stanie było: 5518 wz.08 i 7444 lkm wz.08/15

1920 - bitwa warszawska. Stanowisko wz.08 z celownikiem optycznym ZF 12
1920 - bitwa warszawska. Stanowisko wz.08 z celownikiem optycznym ZF 12.

 

    Ckm'y były mocno eksploatowane w czasie działań wojennych 1919-1920, stanowiąc podstawowy typ ckm'u na wyposażeniu WP. Po wojnie część tej broni wymieniono z Rumunią, Finlandią i Estonią, które również posiadały duże ilości rosyjskiego sprzętu. Pozostałą część ckm wz.1910 dostosowano w Polsce w latach 1928 - 1929 do 7,92 mm amunicji Mausera. Modyfikacja polegała na wymianie lub przekalibrowaniu lufy, dostosowaniu donośnika i podajnika do naboju bez kryzy wystającej oraz wymianie zamka na zamek używany w niemieckim ckm wz. 1908. Dokonano również zmian w chłodnicy, przyrządów celowniczych oraz w niektórych zmieniono zaczepy uchwytów podstawy. Do pozostałych nadal używano oryginalnych podstaw Sokołowa wz. 1908. Modernizacji dokonała Fabryka Karabinów w Warszawie - broń w tej wersji otrzymała oznaczenie w WP jako ckm wz. 1910/28.

      W ramach wymiany sprzęty z krajami zaprzyjaźnionymi wymienione też pewne ilości Maximów. I tak:

  • W latach 1923-24 z Polski wywieziono do Finlandii 542 ckm Maxim wz.05 wraz z częściami zapasowymi. Wz.05, czyli ckm-ów starego typu pozbywano się z Polski. W zamian przybyło m.in. 124 ckm wz.08 Maxim z częściami zapasowymi oraz 139 podstaw do ckm Maxim.
  • W latach 1923-24 z Polski do Estonii wywieziono 292 ckm wz.05 Maxim z podstawami i częściami zapasowymi. W zamian przybyły do Polski m.in. ckm Hotchkiss wz.14
  • W latach 1923-25 z Polski do Rumunii wywieziono 936 ckm Maxim wz.05. W zamian otrzymano 660 sztuk Maxim wz.08
  • W latach 1924-25 z Łotwy do Polski przybyło m.in. 450 ckm wz.08 z częściami zapasowymi.
  • W latach 1926-30 z Rumunii do Polski przybyło 125 sztuk ckm Maxim wz.08 z podstawami.
  • W latach 1928-29 z Polski do Estonii wywieziono 104 ckm wz.05 Maxim, a w zamian otrzymano m.in. 65 ckm wz.08 oraz 16 ckm wz.08 o kalibrze 7,62 mm, czyli na amunicję rosyjską. Przybyło także 89 podstaw do ckm wz.08.

1920: Maximy wz. 1910 zdobyte na Ukrainie pod koniec kwietnia
1920: Maximy wz. 1910 zdobyte na Ukrainie pod koniec kwietnia. 

      Wersja niemiecka wz.1908 używana była na ciężkiej podstawie saneczkowej. W Polsce również używano podstawy przeciwlotniczej oraz stosowano ckm na taczankach i w zasadzie bez przeróbek funkcjonował w WP do 1939 roku.  Było to spowodowane głównie zapotrzebowaniem na CKM-y w jednostkach drugorzędnych i kalibrem 7,92 mm, czyli standardowym w polskiej armii. Karabinu nie trzeba było przerabiać, co wraz z faktem używania do niego amunicji mauserowskiej, było jego główną zaletą. Ponadto w latach 1927 w ramach unifikacji kawaleria otrzymała wz.08 na podstawach Schwarzlose.


10 pp na stanowisku w pobliżu Belwederu w czasie zamachu majowego 1926 roku.


30 pułk piechoty w czsie zamachu majowego 1926.  Żołnierze regulaminowo transportują ckm Maxim. Żołnierze przed nimi ze skrzynkami amunicyjnymi.

 

       CKM Maxim wz.1908 był też popularną bronią w pociągach pancernych (w tym w improwizowanych pociągach z III Powstania Śląskiego). Także Samochody Pancerne Ford były uzbrojone w wz. 05/S i 08/15. Od początku lat 30-stych stały się standardowym uzbrojeniem wszystkich 10 służących pociągów pancernych. Ckm-y Maxim wz.1908 montowane były w charakterystycznych cylindrycznych jarzmach obrotowych w ścianach wszystkich wagonów pancernych. Mocowane były także pojedynczo w górnych wieżyczkach przeciwlotniczych wagonów artyleryjskich, z kątem podniesienia do 90°. W kilku wagonach artyleryjskich karabiny te mocowane były także w końcowych kazamatach lub w wieżach artyleryjskich. Posiadały one zwykłe przyrządy celownicze (lub przeciwlotnicze) i dodatkowe metalowe kolby naramienne w celu ułatwienia naprowadzania.

Ckm Macim w jarzmie cylindrycznym stosowanym w polskich pociągach pancernych
Ckm Maxim w jarzmie cylindrycznym stosowanym w polskich pociągach pancernych

 

Pociąg Pancerny "Piłsudczyk". Na ścianach wagonu widoczne ckmy Maxim
Pociąg Pancerny "Piłsudczyk". Na ścianach wagonu widoczne ckmy Maxim

      

    W 1936 r. w WP znajdowały się 1.853 ckm wz. 1910/28 oraz 1.325 podstaw rosyjskich. Niemieckich wz.1908 posiadano 5.964 sztuki. Rosyjskie Maxim'y sprzedawano pośrednictwem "SEPEWE" (poniżej). Dotyczyło to też podstaw "Sokołowa", które wszystkie sprzedano do 1939 roku. Ogólnie brak danych na temat ich przydziału, ale można domniemywać, ze funkcjonowały w jednostkach drugorzędnych. Natomiast niemiecką wersję od 1938 roku zaczęto wycofywać z jednostek liniowych piechoty i kawalerii zastępując je nowszym ckm wz.30. 

       W KOP pierwsze Maximy wz.1908 (prawdopodobnie mowa o wszystkich typach Maxima w Polsce) dostarczono w ramach modernizacji uzbrojenia w 1926 roku, kiedy to 16 i 17 batalion KOP otrzymał po 8 ckmów. Maximami uzupełniano tez braki w ilościach ckm Hotchkiss wz. 1914. Wyraźnie mówi się, iż w KOP stosowano do nich podstawę czwórnożną, czyli tzw. "sanki". W 1928 roku w spisach figuruje 18 ckm Maxim wz. 1908, wszystkie w 16 i 17 batalionie (czyli Sienkiewicze i Dawidgródek). Na początku 1929 roku KOP otrzymał 110 sztuk ckm Maxim wz. 1908, co pozwoliło na zwiększenie ich liczby w batalionach. Tak więc w 1929 roku:

  • 1 Batalionu (Budsław) – 8 sztuk
  • 5 Batalionu (Łużki) – 8 sztuk
  • 6 Batalionu (Iwieniec) – 8 sztuk
  • 7 Batalionu (Podwiśle) – 8 sztuk
  • 8 Batalionu (Stołpce) – 8 sztuk
  • 9 Batalionu (Kleck) – 8 sztuk
  • 10 Batalionu (Krasne) – 8 sztuk
  • 16 Batalion (Sienkiewicze) - 8 sztuk
  • 17 Batalion (Dawidgródek) - 8 sztuk
  • 19 Batalionu (Słobódka) - 8 sztuk
  • 20 Batalionu (N. Święciany) – 8 sztuk
  • 21 Batalionu (Niemenczyn) – 8 sztuk
  • 22 Batalionu (Nowe Troki, późn. Troki) – 8 sztuk
  • 23 Batalionu (Druskienniki, późn. Orany) – 8 sztuk
  • 24 Batalionu (Sejny) – 8 sztuk
  • 27 Batalionu (Snów) – 2 sztuki
  • 28 Batalionu (Wołożyn) – 2 sztuki
  • 29 Batalionu (Suwałki) – 2 sztuki


Ckm-y Maxim, na podstawie saneczkowej w KOP. Zdjęcie dzięki uprzejmości Sakotoma (www.sakotom.prv.pl)


1932: Maxim wz. 1908 na podstawie saneczkowej 1908 w Batalionie KOP "Kopczyńce"
1932: Maxim wz. 1908 na podstawie saneczkowej 1908 w Batalionie KOP "Kopczyńce"

 

      W kawaleria KOP ckmy Maxima funkcjonowały przez pewien czas w 4. szwadronie w Newirkowie, lecz wycofano je w 1929 roku. Dodatkowo Dowództwo KOP zdecydowało o wystąpieniu o przydział 29 austriackich podstaw Schwarzlose przystosowanych (specjalne jarzmo) do ckm Maxim wz. 1908. Umożliwiały one transport broni na austriackich rzędach jucznych Schallera wz. 1907 . (jeden koń juczny z ckm i podstawą, drugi z amunicją i wyposażeniem), jak i przewożone na taczankach (wz. 1928, którymi dysponowano w niewielkich ilościach w latach trzydziestych).

      Pod koniec 1929 roku w KOP było 126 ckmów Maxim. W połowie 1930 roku bataliony 2, 15 i 18 otrzymały po 4 ckm Maxim na każdy, co pozwoliło na uzyskanie etatowej liczby ckm-ów na batalion. Również w połowie 1930 roku w celu uzupełnienia stanu liczebnego broni w plutonach ckm (zwiększenie z 8-10 do 12 sztuk, niebawem przekształcone w kompanie) batalionów piechoty KOP zdecydowano zadysponować 6 ckm Hotchkiss wz.1914, 8 ckmów wz.1925 i 52 ckmy Maxim. Ostatecznie, ze względu na brak ckm wz.1925, z powodu zadysponowania ich dla broni pancernych, przekazano 60 ckm Maxim wz.1908, wymieniając jednocześnie posiadane ckm wz. 1925 na Maximy.

 

CKM na podstawie kawalerii wz.07
CKM na podstawie kawalerii wz.07

    Według spisu z 1934 roku w KOP figuruje 440 ckm Maxim przekazanych z Wojska Polskiego. W spisie z 1 kwietnia 1936 roku jest już ich 417 z podstawą wz.08 i 40 z podstawą austriacką (w kawalerii). Pewna ilość ckmów trafiła do oddziałów KOP w następnych latach w ramach kolejnej reorganizacji uzbrojenia. W 1937 roku przekazano 8 sztuk, w 1938 kolejne 5 sztuk z podstawami i 88 bez podstaw. Tą ostatnią pozycję przewidziano dla specjalnego batalionu fortecznego KOP "Sarny", który był w stanie organizacji. 4 sztuki Maximów niemieckich dostała też Dziśnieńska Brygada Obrony Narodowej podporządkowana KOP. a utworzony w marcu 1939 "ćwiczebny" pułk kawalerii KOP otrzymał 16 sztuk broni. 

     Pod koniec 1938 roku rozpoczęto program wycofywania Maximów wz.1908 z KOP i zastępowania ich ckm wz.30. Niestety nie udało się tego zrealizować i wymiana była w niewielkim zakresie. 



Eksport

  Prowadzono eksport Maximów, które wycofywano z WP. Umowy nie zawierają umów o wymianie sprzętu, które znajdują się powyżej. I tak:
  • W 1931 roku do Finlandii sprzedano 15.000 sztuk zamków do ckm Maxim wz.05 z WZZU za 166.642 zł
  • W 1937 roku firmie Daugs sprzedano 580 sztuk ckm wz.10/28 z zapasów wojskowych za 1.234.240 zł. Transport przeznaczono dla Chin, a w rzeczywistości popłynął dla republikanów hiszpańskich.
  • W 1937 roku sprzedano firmie "Brandt" 400 sztuk wz.08 z zapasów wojskowych za 800.000 zł
  • W 1938 roku sprzedano firmie Grimard dla Wielkiej Brytanii 2 ckm wz.08 Maxim z zapasów wojskowych za 4.800 zł.

Epizod wrześniowy

    W 1939 roku oba typy CKM były wciąż na stanie jednostek. Wersją niemiecką wz.1908 dysponowały: KOP liczbą 540 sztuk i Straż Graniczna. Razem 4.500 sztuk.  Podstaw do ckm wz. 1908 5.100 sztuk stanu całkowitego. Podstaw "kawaleryjskich" 580 sztuk (44 w KOP). Pozostawał też na wyposażeniu części dywizji rezerwowych, kompanii przeciwlotniczych, niektórych oddziałów kawalerii, pociągów pancernych oraz Batalionów Obrony Narodowej.

Niemieckie zdjęcie z 1939 roku z rozbicia polskiego oddziału Obrony Narodowej. Po lewej stronie i w głębi leżą ciała polskich żołnierzy. W centrum stanowiący ich uzbrojenie CKM Maxim.
Niemieckie zdjęcie z 1939 roku z rozbicia polskiego oddziału Obrony Narodowej. Po lewej stronie i w głębi leżą ciała polskich żołnierzy. W centrum, stanowiący ich uzbrojenie, CKM Maxim na podstawie saneczkowej.

 

Konstrukcja

    Ciężki karabin maszynowy Maxim wz.1910 był zespołową bronią samoczynną. Zasada działania oparta o krótki odrzut lufy. Ryglowanie układem kolankowo-dźwigniowym. Mechanizm spustowy umożliwiał tylko ogień ciągły. Zasilanie taśmowe (taśma ciągła, parciana). Przeładowanie obrotową rączką zamkową. Maxim wz.1910 posiada lufę niewymienną, chłodzoną wodą, zakończoną odrzutnikiem. Przyrządy celownicze składają się z muszki stałej i nastawnego celownika ramkowego. Podstawa kołowa konstrukcji Sokołowa z tarczą ochronną. 

       Ciężki karabin maszynowy Maxim wz. 10/28 był modyfikacją ckm wz. 1910. Modyfikacja polegała na wymianie lub przekalibrowaniu lufy, dostosowaniu donośnika i podajnika do naboju bez kryzy wystającej oraz wymianie zamka na zamek używany w niemieckim ckm wz.1908. Dokonano również zmian w chłodnicy, przyrządach celowniczych oraz niektórych zaczepy uchwytów podstawy. Do pozostałych używano nadal podstaw Sokołowa (póki ich nie sprzedano).

       Ciężki karabin maszynowy wz.08 Maxim działał na zasadzie krótkiego odrzutu lufy. Zamek ryglowany przez mechanizm kolankowo-dźwigniowy. Lufa chłodzona wodą (pojemność chłodnicy - 4 l) miała gwint czterobruzdowy prawoskrętny. U wylotu lufy był wzmacniacz odrzutu. Km Maxim miał bardzo skomplikowaną budowę i dużą ilość części (236), stwarzającą możliwości licznych zacięć, przez co jego obsługa była skomplikowana. Przy dobrze wyszkolonej i starannej obsłudze km wz.08 odznaczał się jednakże pewnością działania, dobrą celnością i stosunkowo dużą szybkostrzelnością praktyczną.

1920: I pluton Samochodowo - Pancerny. Żołnież z CKM Maxim wz. 1910 na podstawie Sokołowa
1920: I pluton samochodowo - pancerny. Żołnierz z CKM Maxim wz. 1910 na podstawie Sokołowa.



Obsługa

    Taśmę z nabojami wprowadzić do donośnika z prawej strony i pociągnąć w lewo aż do oporu. Przesunąć dźwignię zamka do przodu, następnie jednocześnie pociągając taśmę w lewo energicznie pociągnąć dźwignię zamka do tyłu. Czynność tę powtórzyć.
    Podstawa karabinu wyposażona była w rygle blokujące broń w pionie i poziomie. Celując należało zwolnić rygiel kierunkowy, lewą ręką trzymając za tylce, a prawą obracając pokrętłem mechanizmu podniesień, naprowadzić broń na cel. Przy strzelaniu do celu punktowego, po wycelowaniu karabin należało zaryglować. Ogień otwierało się przesuwając kciukiem prawej ręki skrzydełko bezpiecznika w lewo, następnie naciskając nim dźwignię spustu. Przed rozładowaniem należało zabezpieczyć karabin, następnie dwukrotnie przesunąć dźwignię zamka do przodu i wyjąć taśmę.

 

Żołnierze polscy z ckm Maxim wz.08 na podstawie saneczkowej osadzonym na taczance
Żołnierze polscy z ckm Maxim wz.08 na podstawie saneczkowej osadzonym na taczance

Podstawowe dane

Kaliber: 7,92 mm (wz.08, 10/28), 7,62mm (wz.1910)
Długość karabinu: 1200mm
Długość lufy: 720mm
Nastawy celownika: 400 - 2000m
Maksymalna donośność: 4400m
Szybkostrzelność praktyczna: 300 stz./min.
Ciężar karabinu z wodą: 23kg
Ciężar lufy: 1,8kg
Ciężar podstawy: 31 kg
Ciężar taśmy z 250 nabojami: 7,5kg
Prędkość wylotowa: 845 m/s
Szybkostrzelność: 500 sztrzałów/min
Obsługa: 7 żołnierzy

 

Ckm Maxim na drewnianej motorówce flotylli rzecznej.
Ckm Maxim na drewnianej motorówce flotylli rzecznej.

Źródła

"Zapomniana flotylla" TVP Polonia 
 Gazeta "Poligon" nr 1
"Mówią wieki" - 2/2005
"Korpus Ochrony Pogranicza 1924 - 1939" J.Prochowicz
"Hełmy Wojska Polskiego 1917 - 2000" J. Kijak
"Dług honorowy" R.F.Karolevitz i R.S.Fenn
"Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i WP w latach 1914-1939" A.Kontankiewicz
www.pibwl.republika.pl
http://www.wojsko18-39.internetdsl.pl/wrzesien/index.htm
www.odkrywca.pl
www.wikipedia.pl

 

/PATHE/
Podziękowania dla /TIERCE'a/
Korekta historyczna /MITOKO/