Bagnet karabinowy wz.1898/05

("bg. nm. wz 98")

Znalazłeś błąd? 


Bagnet wz.98/05 - wersja z zeszlifowaną piłą.
   
    Bagnet wz.98/05 przeznaczony był do  kb i kbk  Mauser wz. 1898. Wprowadzony został cesarskim rozkazem  z dnia 20 listopada 1905 roku, jako bagnet dla artylerii pieszej, pionierów oraz oddziałów kolejowych i telegraficznych. Bagnet ten miał swoje odmiany -  standardowy, z piłą, z piłą i blachą ochronną (wprowadzoną w 1915 r.).
    Bagnety z piłą były zakazane  przez Konwencję Haską, którą podpisało również Cesarstwo Niemieckie. Mimo tego,  dopiero od 6  sierpnia 1918 roku wyszedł rozkaz Ministerstwa Wojny nakazujący zeszlifowanie pił z głowni bagnetów. Duży wpływ na tę decyzję miały  informacje z frontu o wyrzucaniu/uszkadzaniu bagnetów z piłą przez oddziały liniowe, gdyż w razie dostania się do niewoli,  jeniec z takim bagnetem był nim zabijany. Piły szlifowane były w warsztatach polowych



Pan Prezydent RP Stanisław Wojciechowski promuje najlepszych absolwentów Szkoły Podchorażych Piechoty w 1925 r. Wszyscy uzbrojeni w bagnety wz.98/05.

W Polsce

    Bagnety opisywanego wzoru pojawiły się jak większość uzbrojenia młodego Wojska Polskiego, jako spadek po zaborczej armii niemieckiej – zdobyte w walce, przejęte w magazynach i  w wyniku akcji rozbrojeniowych.  W  1921 roku na uzbrojeniu WP było 103.063 niemieckich  bagnetów do kb i kbk Mauser wz 1898  w pierwszej linii, 2.600 w magazynach,  11.900 w naprawie i 200 nieużytecznych. Nie były to tylko bagnety wz 1898/05, ale ten model zdecydowanie  w tych liczbach przeważał.   
    Bagnet omawianego wzoru, po zakończeniu działań wojennych,  nie został wycofany jak większość innych wzorów niemieckich bagnetów, lecz pozostawał przed długi czas w jednostkach pierwszoliniowych, po 1937 roku w  batalionach Obrony Narodowej  i formacjach rezerwowych.
    W czerwcu 1929 roku, w związku z tym, że do karabinów Mausera istniało kilka wzorów bagnetów różnego pochodzenia, wyszło zarządzenie o ujednoliceniu skrótów nazw bagnetów. W jego wyniku wszystkie bagnety pochodzenia niemieckiego mające zastosowanie do kb  i kbk Mauser wz.98, miały być oznaczane jako "bg. nm. wz 98".
    W 1934 po zmianie koncepcji  skuteczności ognia piechoty – przywrócono kb do pułków piechoty, a kbk przeznaczono dla broni towarzyszących  - pojawiła się koncepcja produkcji bagnetów wz.98 w Polsce na potrzeby naszej armii.  Wyliczono jednak, że koszt nowego typu bagnetu wzorowanego na wz 1898/05 wyniesie 24 zł 34 gr i doliczając koszty uruchomienia produkcji (25.000 zł) i koszt remontu będących już na wyposażeniu bagnetów,  jest zbyt duży dla budżetu – chodziło o kwotę 4 220 820 zł.

    Według spisów, w formacjach i składnicach uzbrojenia Wojska Polskiego,  bagnetów nm wz.98 było:
  • W 1936 r. - 115.480 szt.,
  • W 1938 r. – 128.884 szt.,
  • W 1939 r. -128.000 szt.,
    Przy remoncie dorabiane były nowe okładziny rękojeści, bez karbów. Pochwy malowane były na czarno, po 1936 roku malowane były na kolor oliwkowo-zielony. Na głowicy było bite oznaczenia nazwy typu:  W. Z. 98. W bagnetach z piłą, przy okazji remontu, następowało jej zeszlifowanie, do tego czasu bagnety te były przechowywane jako zapas mobilizacyjny.


Pochwa Wojska Polskiego, do bagnetu wz.98/05 malowana na kolor oliwkowo zielony.


Konstrukcja

    Rękojeść stalowa polerowana z drewnianymi okładzinami z drzewa orzechowego z  9 skośnymi karbami.  Okładziny przymocowane są dwiema śrubami stalowymi o łbach z moletowanymi krawędziami  celem lepszego zablokowania w drewnie.
    Głownia stalowa polerowana z obustronnym progiem, rozszerzająca się ku sztychowi, z lekko wklęsłym grzbietem. Płazy szlifowane w owalną bruzdę, pióro jednosieczne, sztych lekko grzbietowy, opuszczony od osi o 14 mm. Bagnety tego typu są zwykle znaczone na grzbiecie głowni W pod koroną i znak kontrolny, na głowni przy jelcu oznaczenie producenta.
    Pochwa stalowa,  malowana na kolor czarny, zakończona owalną gałką. Przed wybuchem I wojny św bagnety miały pochwy z czernionej skóry z polerowanymi okuciami stalowymi. Dławica z długimi sprężynami  wiodącymi i talerzykiem oporowym jest przymocowana śrubą  stalową do przedniej ścianki płaszcza pochwy. Zaczep do żabki owalny, przymocowany jest do ścianki pochwy  za pomocą owalnego talerzyka przylutowanego mosiądzem.
      

Podstawowe dane

Długość całkowita:  498 mm
Długość  głowni:  366 mm
Szerokość głowni przy jelcu: 25 mm
Szerokość głowni w najszerszym miejscu sztychu: 33 mm
Grubość  głowni przy jelcu: 6 mm
Długość  pochwy: 386 mm

  

Źródła

1) „Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914-1939”, Andrzej Konstankiewicz
2)„ Bagnet Wojska Polskiego 1914-1999” tom 2 , Krzysztof Szczegłow 
 

/PAVLO777/
PODZIĘKOWANIA ZA ZDJĘCIA DLA: /J69/