Bagnet Berthier wz.1892

(Bagnet francuski)

Znalazłeś błąd? 

Bagnet Berthier wz.1892
   
   
      Historia francuskiego bagnetu siecznego wzór 1892 do karabinków Berthier wzór 1892 w Wojsku Polskim, znalazła swój początek wraz z przybyciem do Polski Błękitnej Armii gen. Józefa Hallera. Wchodzące w jej skład pododdziały kawalerii i artylerii uzbrojone były głównie w karabinki Berthier wzór 1892 (choć występowały także wcześniejsze i późniejsze jego odmiany) kalibru 8 mm, a co za tym idzie, także w bagnety wzór 1892.
    W 1922 roku na stanie Wojska Polskiego znajdowało się około 40 000 karabinków Berthier (głównie Berthier wzór 1892) wraz z bagnetami. Dane z roku 1938 określają ilość omawianych karabinków w magazynach na ponad 27 000 egzemplarzy, natomiast co ciekawe, bagnetów na jedynie nieco ponad 18 000 sztuk.
    Do 1939 roku stan karabinków Berthier nie uległ zmianie i część z nich używana była m.in. przez Bataliony Obrony Narodowej podczas wojny 1939 roku.
    Bagnet wzór 1892 do karabinka Berthier wzór 1892, przeznaczony był głównie dla jednostek kawalerii i artylerii. Występował w trzech wersjach różniących się szczegółami technicznymi, jak np. materiałem i sposobem zamocowania okładek, długością jelca czy szerokością pierścienia. Warto dodać, że podczas I Wojny Światowej, bagnety wzór 1892 chętnie zamieniano w noże bojowe (poprzez skrócenie głowni), nie rezygnując przy tym z możliwości zamocowania go na karabinie.

Żołnierz pododziału łączności.
Przy pasie wyraźnie widoczny bagnet Berthier wz.1892.

    Bagnet wzór 1892 posiadał głownię jednosieczną o obustronnie płaskim zbroczu, która zwężała się w kierunku pióra i szczytu. Pióro głowni było symetryczne i charakterystycznie krótkie. Ostrze bagnetu skierowane było od lufy. Okładki bagnetów wzór 1892 wykonywano z tworzywa sztucznego lub z drewna i mocowano dwoma stalowymi nitami do trzonu rękojeści. W krótkiej głowicy rękojeści znajdował się zatrzask sprężynowy, który wraz z pierścieniem jelca stanowił system mocowania bagnetu na karabinie. Poszczególne wersje bagnetów wzór 1892 różniły się długością jelca, a także w przypadku wersji  długim jelcem - sposobem jego zagięcia (we wszystkich wersjach jelec zagięty był ku ostrzu głowni). Jelec mocowano dwoma stalowymi nitami o wypukłych główkach. Należy wspomnieć, że  w odległości 36 mm od jelca na szlifie głowni, znajdowało się wgłębienie, które służyło do blokowania jelca w dławiku pochwy.
    Bagnety wzór 1892 posiadały bicia na ramieniu jelca w postaci oznaczeń literowych oraz następujących po nich numerów. Na progu głowni często bito stemple odbiorcze w postaci np. liter wpisanych w owal.


Podstawowe dane

Długość bagnetu: 513 mm
Długość głowni: 398 mm
Szerokość głowni w progu: 24 mm
Maksymalna grubość głowni: 8 mm
Długość rękojeści: 115 mm

  

Źródła

"Bagnety" T. Królikiewicz, Warszawa 2002
 

/WHITEEAGLE/