Znalazłeś błąd? 

Pamiątkowa fotografia z uroczystości poświęcenia pojazdu. 

Powstanie

W sierpniu 1920 roku, w Warsztatach Naprawy Samochodów we Lwowie, przy ul. Janowskiego we Lwowie rozpoczęto opancerzanie kolejnego, po samochodzie pancernym „Bukowski”, samochodu. Pracami kierował także sierż. J. Kuzilek i sierż. J. Leśków. Do budowy pojazdu użyto samochodu ciężarowego Packard przekazanego przez mjr. W. Bukowskiego.

Do opancerzenia użytku niemieckich tarcz strzeleckich. W przeciwieństwie jednak do „Bukowskiego” konstruktorzy nie pracowali pod presją czasu, co pozwoliło im na bardziej skomplikowany projekt. Płyty zamontowano pod kątem. Na szczycie pojazdu zamontowano wieżyczkę obrotową, uzbrojoną we francuskie działko 37 mm. W ścianie tylnej i przedniej zamontowano karabiny maszynowe. Pojazd posiadał też otwory po bokach, w które można było przenieść karabiny.

19 września 1920 roku, na terenie Warsztatów w sposób uroczysty oświęcono ukończony pojazd. W uroczystości brał udział płk. Mączyński, płk. Sztabu Generalnego Mariański, ppłk Boguski. Wtedy też samochód otrzymał nazwę „Lwowskie dziecko”. O całej uroczystości donosił „Kurier Lwowski”. Po uroczystości poświęcenia odbyła się parada pod pomnikiem Mickiewicza, w której przejechał samochód pancerny „Bukowski” oraz „Lwowskie dziecko”.

Do dziś nie jest znany epizod wojenny „Lwowskiego dziecka”. Wiadomo jedynie, że wojnę z bolszewikami przetrwał i w marcu 1921 roku znajdował się w 6 dywizjonie samochodowym we Lwowie. Jego dalsze losy są nieznane.  

Samochód pancerny "Lwowskie dziecko"

Konstrukcja

Źródła

Janusz Magnuski, "Samochody pancerne Wojska Polskiego 1918-1939", WiS; Warszawa 1993