Samochód pancerny Ehrhardt M17
Powstanie
Prototyp samochodu pancernego powstał w 1915 roku. Kiedy w czasie I wojny światowej zdecydowano, aby utworzyć w armii niemieckiej więcej jednostek pancernych, złożono zamówienie firmie Ehrhardt. Pojazdy wykonano na podwoziu ciężarówki (4x4) EV/4. Nie szukano innych producentów, bo Daimer i Bussing miały zajęte całe moce produkcyjne. Pierwsze 12 samochodów pancernych Ehrhardt zbudowano w 1917 roku. Utworzyły one Panzer Kraftwagen MG Züge 2, 3, 4, 5 i 6. Każdy po 2 samochody oraz transport wspierający. 20 kolejnych aut zamówiono pod koniec 1917 roku. Niektóre samochody wzięły udział w walkach z
Rumunią w 1917 roku, a potem na froncie Ukraińskim w 1918. Po wojnie,
wewnętrzne niepokoje w Niemczech oraz zagrożenie wschodnich granic spowodowało,
że złożono zamówienie na 20 kolejnych samochodów tego typu w 1919 roku. Miały
one jednak słaby pancerz, gdyż wyniszczony niemiecki przemysł hutniczy nie mógł
dostarczyć lepszych płyt pancernych.
Uroczystość poświęcenia zdobycznego sprzętu podczas Powstania Wielkopolskiego.
W Polsce
Zdobyty 7.02.1919 przez Powstańców Wielkopolskich, a konkretnie przez kompanię z
Rogoźna. Włączony do Armii Powstańczej pod nazwą "Pułkownik Kazimierz
Grudzielski". Brał udział w walkach z Niemcami w okolicy Zamościa (19-20arca
1920 roku). Następnie w dyspozycji Frontu Wielkopolskiego. 20 września 1920 roku
w II Dywizjonie Sam. Panc. w Poznaniu. Bierze udział w III Powstaniu Śląskim
jako "Górny Śląsk - Alzacja". W czasie Powstania Śląskiego dowodzić miał nim
Francuz - Ensign Forestier. Podobno stąd wzięła się nazwa „Alzacja”. Od
listopada 1925 roku w II Szwadronie Sam. Panc. (nr. rej. 825). Wycofany z
eksploatacji w końcu lat dwudziestych i prawdopodobnie złomowany.
Konstrukcja
Ehrhardt M17 był jednym z kilkudziesięciu samochodów pancernych wykonanych na
podwoziu terenowej ciężarówki EV/4. Ten szary, stalowy pojazd na przedzie miał
wymalowany duży krzyż pruski. Był wysoki 2,9 m, długi 5,3 m, szeroki 2 m,
osiągał maksymalną prędkość 60 km/h. Był wyposażony w silniki o mocy 85 hp,
napęd na cztery koła i skrzynię biegów z sześcioma przednimi i sześcioma
wstecznymi biegami. Układ ten umożliwiał dwom kierowcom jazdę do przodu i
wsteczną. Wóz był opancerzony płytami stalowymi grubości 6 mm (przednie) i 4 mm
(boczne). Na dachu miał umieszczoną wieżę w kształcie kopuły z otworami
strzelniczymi. Uzbrojony był w cztery ckmy.
Podstawowe dane
Długość: 5,3 mSzerokość: 2 m
Wysokośc: 2,9 m
Załoga: 8-9
Pancerz: 4-6 mm
Źródła
Janusz Magnuski, "Samochody pancerne Wojska Polskiego 1918-1939", WiS; Warszawa 1993Jan Tarczyński, K. Barbarski, A. Jońca, "Pojazdy w Wojsku Polskim - Polish Army Vehicles - 1918-1939"; Ajaks; Pruszków 1995.
A. Jońca, R. Szubański, J. Tarczyński, "Wrzesień 1939 - Pojazdy Wojska Polskiego - Barwa i broń"; WKŁ; Warszawa 1990
" Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i WP w latach 1914-1939" A.Kontankiewicz
Internet
http://www.dlapolski.pl/Powstancza-epopeja-art4340.htm