Odznaka obserwatora lotniczego wz.1919
Znalazłeś błąd? 
Odznaka obserwatora lotniczego I klasy.
Odznaka obserwatora lotniczego II klasy.
Odznaka obserwatora wykonana została w brązie, stanowił ją orzeł z zielonym wieńcem w dziobie identyczny jak w przypadku odznaki pilota, do odznaki dodano nowy element trzy błyskawice (nazywane wówczas iskrami) trzymane przez orła w szponach. Ten element prof. Gruberski skopiował z austriackiej odznaki obserwatora nadawanej od 1917 roku. (Iskry w odznace mają związek z obsługą stosowanych wówczas w samolotach telegrafów iskrowych). Kształt i wymiary odznaki obserwatora lotniczego były identyczne jak w przypadku odznaki pilota wojskowego.
Ppor. obserwator Zygmunt Orłowski, z 3 pułku lotniczego.
Nosi on odznakę obserwatora I klasy.
Odznakę obserwatora lotniczego nadawał także Naczelny Wódz. Aby ją otrzymać należało ukończyć Wojskową Szkołę Obserwatorów oraz mieć za sobą nie mniej niż pół roku służby „w eskadrach na froncie”. Sposób i zasady noszenia odznaki były takie same jak zasady obowiązujące pilotów. 16 lipca 1919 roku skonkretyzowano sposób nadawania odznaki obserwatora lotniczego. Odtąd prawo do noszenia odznaki nabywało się po wykonaniu 20 godzin lotów bojowych nad terytorium nieprzyjacielskim lub po uzyskaniu doskonałej opinii służbowej. Dalsze instrukcje co do nadawania obserwatora lotniczego były takie same jak w przypadku pilota wojskowego na podstawie tych samych rozkazów. (patrz odznaka pilota wojskowego
Odznaki odlewano w mosiądzu srebrzonym lub złoconym. Odznaka była jednoczęściowa, na rewersie gładka. Na szczytach skrzydeł znajdowały się uszka, a na nich łańcuszek.
Podstawowe dane
Wysokość: 40 mm
Szerokość: 68mm
Źródła
- "2 Batalion Balonowy" Z.Kozak, Z.Moszumański, J.Szczpański, Pruszków 2006
/SZCZEPAN/