PWS-14

(Samolot szkolno - treningowy)         


Znalazłeś błąd? 



Powstanie

    W 1931 roku Kierownictwo Zaopatrzenia Lotnictwa zamówiło dla lotnictwa wojskowego w Podlaskiej Wytwórni Samolotów w Białej Podlaskiej serię 20 maszyn PWS-12 bis. Lecz zanim  to zamówienie zostało zrealizowane inż August Bobek (Zdaniewski) przekonstruował samolot. Modyfikacje obejmowały zastosowanie konstrukcji mieszanej ( kadłub kratownicowy z rur stalowych), zostały wzmocnione płaty, a także w niewielkim stopniu przeprowadzono zmiany w obudowie silnika. Ponadto zamontowane zostały obustronne drzwiczki, które umożliwiały łatwy i szybki dostęp do pierwszej kabiny. Prototyp oznaczony jeszcze jako PWS-12 ( w niedługim czasie maszynę oznaczono jako PWS-14) o numerze ewidencyjnym 57-3 swój pierwszy lot wykonał  w czerwcu 1933 roku. Maszynę oblatał pilot Franciszek Rutkowski. W lecie 1933 roku samolot przeszedł próby w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa. Próby zostały przeprowadzone przez pilotów : płk J. Kossowskiego, por. J. Orłowskiego i sierż S, Szubka. W 1933 roku wyprodukowano dwadzieścia egzemplarzy samolotów PWS-14, które otrzymały wojskowe numery ewidencyjne od 57-3 do 57-22. Samolot PWS-14 wyprodukowano tylko w ilości dwudziestu egzemplarzy, gdyż inż. A. Bobek ( Zdaniewski) opracował wersję rozwojową maszyny oznaczona jako PWS-16.
   Samoloty PWS-14 weszły do eksploatacji w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie o w Szkole Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu. Maszyny PWS-14 pozostawały w użyciu do 1939 roku.


PWS-14 o numerze 57-3, oznaczony jeszcze jako PWS-12.

Malowanie

   Samolot został całkowicie pomalowany na ciemny kolor zieonooliwkowy. Szachownice malowano na sterze kierunku, a także na dolnej powierzchni płata dolnego i na płacie górnym. Numery taktyczne malowano w środkowej części kadłuba, a także na dolnej części płata dolnego. Samoloty należące do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie nasadę miały nasadę  statecznika pionowego pomalowaną na kolor błękitny, w tym samym miejscu umieszczano godło SPL. Oznaczenia producenta malowano na kolor biały na górnej powierzchni steru kierunku.


PWS-14.

Seryjnie produkowany PWS-14.

Konstrukcja

      Mieszana, kadłub spawany z rur stalowych stopowych, skrzydła dwudźwigarowe kryte płótnem, środkowa część górnego płata wsparta na kadłubie na piramidzie z rur stalowych. Podwozie główne wyposażone w amortyzatory olejowo-powietrzne. Napęd 9-cylindrowy silnik Wright „Whirlwind J5b” o mocy 220 KM.


Podstawowe dane

Rozpiętość 9,0 m
Długość 6,8 m
Wysokość 2,8 m
Pow nośna 25 m kw
Masa własna 795 kg, użyteczna 315 kg,  całkowita 1110 kg
Prędkość maksymalna 190 km/h, przelotowa 175 km/h, minimalna 75 km/h
Wznoszenie 4,3 m/s
Pułap 4500 m
Zasięg 640 km
Rozbieg 120 m
zużycie paliwa 45-50 l/h   

Źródła

Bartłomiej Belcarz „Samolot szkolno – akrobacyjny PWS-26” TBiU nr 134 wyd. MON 1990Tadeusz Chwałczyk, Andrzej Glass „Samoloty PWS” WKiŁ 1990.
Tadeusz Królikiewicz „Wojskowe samoloty szkolne 1918-1939” Barwa w lotnictwie polskim WKiŁ 1988.


/SZCZEPAN/