Wodnosamolot Friedrichshafen F.33



Znalazłeś błąd? 


FF 33 w służbie niemieckiej.

Powstanie

     Samolot typu Friedrichshafen FF 33 został skonstruowany pod koniec 1914r. w niemieckiej wytwórni Flugzeugbau Friedrichshafen GmbH. Oblatano go nad Jeziorem Bodeńskim. Był to dwupłatowy samolot rozpoznawczy wyposażony w podwozie składające się z dwóch pływaków. Powstał na zamówienie Kaisermarine, która chciała dysponować dużą liczba jednostek patrolowych, szczególnie na Morzu Północnym. Walka na wodach, nad którymi skoncentrowane były dwie najpotężniejsze floty świata, wymagała stałych informacji o ruchach przeciwnika i położonych przez niego polach minowych. Obie admiralicje obawiały się spełnienia najgorszego scenariusza- walki części sił własnych z całą flotą przeciwnik, w sąsiedztwie nieznanych pól minowych.
       Ogółem w czasie wojny powstało kilka wersji samolotu (oznaczonych literami). Produkcję seryjną rozpoczęto w 1915 roku w wersjach FF.33E i FF.33B, w 1916 w wersji FF.33H, a w 1917 w wersjach FF.33I i FF.33L. Produkcję zakończono w 1918, w tym czasie zbudowano 188 wodnosamolotów Friedrichshafen FF.33 wszystkich wersji. Wszystkie (z wyjątkiem wersji L, która otrzymała dwa karabiny maszynowe) były nieuzbrojone. Służyły wyłącznie do patrolowania mórz i wód przybrzeżnych. Gdy zagrażały im ataki ze strony samolotów wroga, latały w eskorcie uzbrojonych samolotów.

 

FF.33 w służbie niemieckiej.
FF.33 w służbie niemieckiej.

 

       Po wojnie, gdy zakończono akcję rozminowywania Bałtyku i Morza Północnego,  wszystkie samoloty tego typu wycofano z marynarki niemieckiej. Co prawda bezpośrednią tego przyczyną był fakt, że traktat wersalski zakazywał posiadania lotnictwa, jednakże marynarka i tak chciała się ich pozbyć- w 1918r. były już przestarzałe. Po wojnie pewna liczbę samolotów tego typu przez krótki czas użytkowała Szwecja i Bułgaria.

W Polsce

     W służbie polskiej znalazły się przynajmniej 3 samoloty tego typu. 10 lutego 1920 roku marynarze z I Batalionu Morskiego zajęli Puck (byłą bazę niemieckiego lotnictwa morskiego). Znaleziono tam pewna liczbę wraków. Zrekonstruowano z tychże wraków dwa samoloty: wodnopłatowiec Friedrichshafen FF-33 (w wersji FF-33 H)  i lądowego Fokkera D-VII. Nie są znane dalsze losy tego FF-33 H. 15 lipca 1920 roku FF-33 z wymalowaną banderą na burcie, pilotowany przez chor. Andrzeja Zubrzyckiego, wykonał pierwszy lot nad polskim morzem.
      W sierpniu 1920 roku w Gdańsku zakupiono 2 wodnosamoloty Friedrichshafen F.33 (w wersjach FF.33E i FF.33L). Służyły one do szkolenia załóg w Szkole Lotnictwa Morskiego oraz wykonywania lotów patrolowych. W 1921 roku wycofano z użycia wodnosamolot FF.33E a w 1922 roku także FF.33L.

 

FF.33 w polskiej służbie. Na ścianie kadłuba widać polską flagę - pierwsze oznaczenie malowane na wodnosamolotach.
FF.33 w polskiej służbie. Na ścianie kadłuba widać polską flagę - pierwsze oznaczenie malowane na wodnosamolotach




Konstrukcja

    Wodnosamolot FF.33  był napędzany silnikiem rzędowym chłodzonym cieczą, umieszczonym w przedniej części kadłuba. W kadłubie za silnikiem znajdowały się dwie kabiny odkryte, każda odsłonięte małym wiatrochronem. Pierwsza kabina była wyposażona w zestaw urządzeń sterowniczych i podstawowe przyrządy pokładowe, przeznaczona dla pilota. W drugiej kabinie było miejsce dla obserwatora lub pasażera. Do tylnej części kadłuba zamocowano usterzenie klasyczne o dużej powierzchni. Kadłub miał konstrukcję kratownicową drewnianą i pokryty był sklejką. Usterzenie było drewniane, kryte płótnem. Płaty o konstrukcji dwudźwigarowej, drewnianej, pokryte płótnem. Usztywnione były między sobą trzema parami słupków oraz cięgnami stalowymi (w wersji FF.33L były tylko dwie pary słupków, gdyż miała ona krótsze płaty). Lotki umieszczono tylko na górnym płacie.
      Dwa pływaki o konstrukcji drewnianej, kilkugrodziowe o dwóch redanach, były przytwierdzone do kadłuba i dolnego płata za pomocą stalowych rur.



Podstawowe dane

Masa
    własna: 1010 (916) kg
    startowa: 1538 (1373) kg
Wymiary
    rozpiętość: 150 KM (110 kW)
    długość: 10,30 (8,80) m
    wysokość: 3,70 (3,95) m
    powierzchnia nośna: 52,70 m²
Napęd: 1 silnik rzędowy 6-cylindrowy Benz Bz.III, 150 KM (110 kW)
Osiągi:
    prędkość:
       maksymalna: 119 (136) km/h
        przelotowa:100 (115) km/h
        wznoszenia: 1,5 (2,8) m/s
    pułap: 2000 (3500) m
    zasięg: 400 (450) km
Załoga: 2 (pilot i obserwator) 
Długość dolotu: 5 – 6 h

Uzbrojenie

  • 3 karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm (1 stały pilota, 1 w grzbietowej wieży obrotowej typu Breda M-1, 1 na ruchomej podstawie strzelający do tyłu pod kadłub)
  • 900 kg bomb lub 1 torpeda lotnicza o wadze 850 kg  

Źródła

A. Olejko „Zapomniane Hydroplany. Nad Bałtykiem i Polesiem 1924-1937”
A. Morgała „Samoloty w polskim lotnictwie morskim”
"Polskie skrzydła" A. Glass


/GOZDAWA/