Pistolet sygnałowy 35 mm wz.26 Perkun



Znalazłeś błąd? 


Pistolet sygnałowy kal. 35 mm wz 1926.

   

    W początkowym okresie organizowania się polskiego lotnictwa stosowano środki sygnalizacyjne zdobyte na zaborcach. Ze względu jednak na ich zbyt małą ilość  zdecydowano się zakupy odpowiedniego sprzętu we Francji. Sprowadzono pistolety  m.in. pistolety 35 mm oraz specjalnie dla lotnictwa produkowane naboje sygnałowe do tych pistoletów. Do pistoletów sygnałowych przyjęło się dość powszechne określenie rakietnica a  do naboi do pistoletów sygnałowych - rakiety, dlatego czasami pistolet sygnałowy  w źródłach jest określany jako pistolet do rakiet.

Pistolet sygnałowy francuski (CBW)
Pistolet sygnałowy francuski 

    Pistolet sygnałowy Perkun wz.1926  na  "lotniczy" nabój 35 mm powstał  jako rozwinięcie pistoletu sygnałowego Perkun wz.1924, którego pewne ilości  w lotnictwie używała w większości przypadków obsługa lotnisk. Była to broń o prostej konstrukcji, niezawodna o dużej masie, dzięki czemu przy strzale nie "kopała" zbyt silnie. Zmieniono jedynie kaliber lufy, natomiast rękojeść, przycisk blokady łamania lufy  oraz mechanizm napinający kurek pozostawiono bez zmian. Przed załadowaniem należało nacisnąć przycisk blokady lufy, następnie pistolet złamać podobnie jak strzelbę myśliwską, a po włożeniu naboju, należało go zamknąć i napiąć kurek. W samolotach  pistolety sygnałowe były umocowane w specjalnych jarzmach obejmujących ich lufy.
    Produkcja odbywała się w wytwórni "Perkun Sp.Akc." w Warszawie (ul. Grochowska 46), a ich twórcą był inż. Jan Werner - kierownik Biura Konstrukcyjnego Zakładów "Perkun". Miesięczna produkcja zarówno wz.24, jak i wz.26 wynosiła 1.500 sztuk. Wstrzymano ją jednak z braku zamówień po kilku latach.

 

Stanowisko bombardierskie w PZL 23 Karaś. Po lewej, u góry widoczne naboje do pistoletu Perkun. Na górze, srodkowa strzałka wskazuje rakietnice.

Stanowisko bombardierskie w PZL 23 Karaś. Po lewej, u góry widoczne naboje do pistoletu Perkun. Na górze, srodkowa strzałka wskazuje rakietnice.

 

     Pistoletu używano do komunikacji lotniczej z braki radiostacji. Za jego pomocą wydawał rozkazy dowódca formacji P.11, czy PZL 37 Łoś, czy też dawano sygnały artylerii prowadząc namiar ostrzału, jak działo się m.in. we Flotylli Pińskiej. 
Pistolety perkun wz 36 były na wyposażeniu m. in  samolotów:
PZL-23B Karaś - 1 pistolet  i 16 naboi sygnałowych
PZL-37B Łoś  - 1 pistolet i 14 naboi sygnałowych
PZL P.11c  - 1 pistolet i 12 naboi sygnałowych

PZL P.24a (wytwarzany na eksport)  - 1 pistolet  i 12 naboi sygnałowych

 

 Stanowisko obserwatora samolotu RWD-14 Czapla z zamontowanym pistoletem sygnałowym oraz 2 nabojami sygnałowymi w gniazdach (CAW)

Stanowisko obserwatora samolotu RWD-14 Czapla z zamontowanym pistoletem sygnałowym oraz 2 nabojami sygnałowymi w gniazdach.

     W 1935 roku przyjęto produkcje w kraju lotniczych naboi sygnałowych kal 35 mm. Były stosowane w samolotach wojskowych różnych typów, przechowywane były w gniazdach na pojedyncze naboje. Nabój zbudowany był  z metalowej łuski o długości 30,5 mm, która mieściła  od 1,5 g do 2,5 grama prochu czarnego, spłonkę oraz skorupę o długości ok. 100 mm wykonaną z białej blachy.Denna część skorupy  wykonana był z bakielitu bądź aluminium.
W lotnictwie polskim używano sześć rodzajów rakiet sygnałowych (oznaczenia literowe na rysunku poniżej). 
Do komunikacji nocnej używano naboi :
A-     jednogwiazdkowe
B-      trójgwiazdkowe
C-      sześciogwiazdkowe
D-      gąsienicowe
Do komunikacji dziennej używano naboi:
E-       z dymem żółtym
F-       z dymem czerwonym

 

Naboje sygnałowe kal. 35 mm i ich budowa: 1-kanał ogniowy, 2-obsada opóźniacza, 3- woreczek z prochem, 4-spłonka, 5-pokrywka blaszana, 6- krążek korkowy, 7- ładunek świetlny, 8-tulejka, 9- skorupa, 10- lont ładunku świetlnego, 11- lont prochowy, 12- ścianka łuski, 13- dno łuski, 14- gwiazda, 15- lont naboju trójgwiazdowego, 16- gwiazda, 17- lont naboju sześciogwiazdowego, 18- spadochron, 19- sznurek spadochronu, 20- gwiazdy naboju gąsienicowego, 21- bibułka, 22- krążek tekturowy, 23 - mieszanka dymna, 24 - lont naboju dymnego.

Naboje sygnałowe kal. 35 mm i ich budowa: 1-kanał ogniowy, 2-obsada opóźniacza, 3- woreczek z prochem, 4-spłonka, 5-pokrywka blaszana, 6- krążek korkowy, 7- ładunek świetlny, 8-tulejka, 9- skorupa, 10- lont ładunku świetlnego, 11- lont prochowy, 12- ścianka łuski, 13- dno łuski, 14- gwiazda, 15- lont naboju trójgwiazdowego, 16- gwiazda, 17- lont naboju sześciogwiazdowego, 18- spadochron, 19- sznurek spadochronu, 20- gwiazdy naboju gąsienicowego, 21- bibułka, 22- krążek tekturowy, 23 - mieszanka dymna, 24 - lont naboju dymnego.


Podstawowe dane    

Kaliber 35 mm
Długość 234 mm
Długość lufy 127 mm
Masa 1,37 kg

Polskie rakietnice PERKUN, u góry wz 1924 kal. 25 mm, niżej wz 1926 kal 35 mm (MWP)
Rakietnice PERKUN, u góry wz 1924 kal. 25 mm, niżej wz 1926 kal 35 mm (MWP)


Źródła

"Uzbrojenie lotnictwa polskiego 1918-1939" A.Popiel
http://history.serw.com.pl
www.wojsko18-39.internetdsl.pl/wrzesien/index.htm



/PAVLO777/