Bomba odłamkowa 12,5 kg PuW



Znalazłeś błąd? 



   Bomba 12,5 kg była bombą produkcji niemieckiej z okresu I wojny światowej.  Używano jej zarówno w rzucie spod skrzydła jak i ręcznie. 


Niemiecki obserwator zrzuca bombę 12,5 kg PuW

W Polsce 

    Bomba ta służyła do niszczenia celów żywych i była produkowana w trzech wersjach: dziennej, nocnej i szturmowej, różniących się nieznacznie. Całość zapasu bomb 12,5 kg przejęto z magazynów niemieckich w latach 1918-1919 w ilości 15.000 sztuk. Bomby 12,5 kg niemieckie mogły być użytkowane na samolotach:
- Potez XV - 10 sztuk
- Potez XXV - 24 sztuki 
- Fokker F.VIIIB/3 - 8 sztuk
- Liore Olivier H-135 B3   
- SPAD 61C1 
- Lublin R XIII F
- PWS-18 Avro - 2 sztuki
- PWS-26
- PZL 23 Karaś - 24 bomby odłamkowe
- PWS-33 Wyżeł
 
      Ponieważ stan techniczny ulegał szybkiemu pogorszeniu, kilka tysięcy sztuk zostało złomowanych w latach 30-tych, a ich skorupy przezbrojone na bomby ćwiczebne. Następcą bomby 12,5 kg była polska bomba wz.27, która niewiele się różniła od bomby PuW. Różnice można znaleźć w brzechwach i prostszym zapalniku w konstrukcji polskiej. W 1936 roku 2.000 sztuk tych bomb sprzedano do Portugalii. W rzeczywistości dla hiszpańskich rebeliantów. 

 


Bomby na wyrzutniku Michelin nr 4.


Konstrukcja

   Bomba składała się ze:

  • statecznika - 1, 
  • lanej skorupy o kształcie kroplowym - 2,
  •  pierścienia z grzybkiem - 3
  •  pierścienia z uszkiem do zaczepienia przy wyrzutniku - 6, 
  • wkrętki głowicowej - 4, 
  • zapalnika - 9, 
  • materiału dymnego - 7, 
  • materiału wybuchowego - 8, 
  • osłony detonatora zapalnika - 9, 
  • uszka do zawieszania pionowego - 10, 
  • materiału sygnalizacyjnego płynnego - 11, 
  • materiału świetlnego - 12, 

  • podkładki i dna skorupy - 14, 

 

    Bomba była uzbrojona w zapalnik uderzeniowy odśrodkowy o działaniu natychmiastowym lub ze zwłoką, zależnie od nastawienia. Ze względu na odbezpieczenie zapalnika pod działaniem siły odśrodkowej,  brzechwy (statecznika) bomby były na końcach zagięte, wymuszając wirowy ruch bomby odłamkowej podczas lotu do celu. Minimalna wysokość zrzutu tych bomb wynosiła 300 m. Bomba odłamkowa nocna miała taką samą budowę, jak poprzednia, lecz w dennej części skorupy mieściła się puszka ze świetlnym materiałem sygnalizacyjnym, dającym silny błysk. Bomba odłamkowa szturmowa (oznaczenie niemieckie J.FI) służyła do bombardowania celów żywych z niskiego pułapu - do 150 m. Miała bardziej odgięte skrzydełka brzechwy (statecznika), co powodowało szybsze jej wirowanie, gwarantując wcześniejsze odbezpieczenie się zapalnika. W tylnej części skorupy posiadała puszkę z dymnym materiałem sygnalizacyjnym.


Bomby na podwoziu samootu SPAD6151.

Podstawowe dane

Długość 750 mm 
Średnica 90 mm 
Grubość ścianek skorupy w największej średnicy 15 mm 
Grubość ścianek w tylnej części skorupy 12 mm 
Masa 1,5 kg 
Masa materiału wybuchowego 1,20 kg 
Masa zapalnika 1,05 kg  

 


Pod skrzydłem PWS-26.


Na wyrzutniku pod skrzydłem Potez XXV.

Źródła

"Uzbrojenie lotnictwa polskiego 1918-1939" A.Popiel

/PATHE/