Bomba zapalająca 10 kg PuW

("Myszka lotnicza" )

Znalazłeś błąd? 

 

 Bomba zapalająca 10 kg PuW przeznaczona była do niszczenia obiektów przemysłowych i magazynów na zapleczu frontu. Miała ona przebijać się przez dachy do wnętrz budynków i wzniecać pożary. Bomba pochodziła z zapasów niemieckich z I wojny i używana była w lotnictwie polskim. 
    Symbol PuW był skrótem nazwy Prufanstalt und Werft der Fliegertruppen - Zakład Doświadczalny i Stocznia Wojsk Lotniczych. Bombę uzbrajano w zapalnik o działaniu natychmiastowym, a zwłokę w zapaleniu bomby zapewniał czas palenia się masy rozpalającej i sznura Bickford'a.  Swą budową i składem mieszanki zapalającej przypomina bombę zapalającą 5 kg PuW.

Konstrukcja

    Bomba składała się z:
  • Zapalnika
  • Szpilki zabezpieczającej
  • Obsady zapalnika
  • Podkładki papierowej
  • Masy rozpalającej
  • Sznura smołowanego
  • Sznura Bickforda
  • Ładunku prochu czarnego
  • Korka wlewowego
  • Rurki masy rozpalającej
  • Przegródki statecznika
  • Śruby  przegródki statecznika
  • Skrzydełek brzechwy statecznika
  • Skorupy bomby
  • Mieszanki zapalającej
  • Uszka


Malowanie

   Skorupy bomb dziennych malowano farbą olejną w kolorze czarnym.



Podstawowe dane

Długość 840 mm
Średnica 135 mm 
Masa 10,20 kg 
Masa materiału zapalającego 2,5 kg 
Masa zapalnika 1,520 kg  


Źródła

"Uzbrojenie lotnictwa polskiego 1918-1939" A.Popiel

/PATHE/