Przed I wojną światową oraz w czasie jej trwania dwóch słynnych konstruktorów budowało balony i sterowce w Niemczech. Był to Zeppelin oraz mniej znany major August von Parseval. Urodził się on w 1861 roku, we Frankenthal w Palatynacie (zmarł 22.II.1942 w Berlinie). W roku 1879 wstąpił do szkoły wojskowej w Monachium, do 1907 służył w wojsku. Od 1883 poświęcił się statkom powietrznym, tak jak inni pasjonaci: Hans Bartsch von Sigsfeld, von Krogh, August Riedinger, czy von Bessus. Z Parsevalem współpracował inż. Hans Bartsch von Sigsfeld i właściciel fabryki August Riedinger. Konstruował dwa rodzaje statków powietrznych - balony i sterowce. O ile sterowce Zeppelina odeszły do historii, o tyle powojenne niewielkie pasażersko-reklamowe półsztywne sterowce Parseval-Naatz stały się wzorcem dla większości obecnie latających sterowców, zwanych po angielsku blimp. Pierwszy sterowiec wzniósł się w Berlinie 26 Maja 1906 roku. 

     Przedmiotem tego artykułu pozostają jednak balony. Pierwsze konstrukcje powstawały na przełomie XIX i XX wieku. Większość z nich była przeznaczona na potrzeby wojska, gdyż wojska balonowe przeżywały wtedy swój rozkwit. Po kilku próbach udana konstrukcja powstała około 1898 roku, a wojsko niemieckie przyjęło ją jako podstawowy balon obserwacyjny Drachenballon konstrukcji Perseval-Singfeld. Używany był w czasie I wojny światowej przede wszystkim na froncie zachodnim. Na froncie wschodnim Niemcy posiadali niewielkie tylko jednostki lotniczo-balonowe. 

     Drachenballon wytwarzano w fabryce w Augsburgu, której właścicielem był Riedinger. Wiadomo, iż wojsko umieściło ich produkcję także w Monachium w Metzeler&Co. Szły także na eksport. 5 sztuk zakupiła Szwecja. 2 z nich użytkowała armia, 3 natomiast marynarka wojenna. Na ladzie balony przydzielono do kompanii balonowej w Frösunda, gdzie zbudowano hale balonowe. Marynarka Szwecji miała specjalny okręt, zwany "Ballongfartyget nr 1", a później Albatros. Była to barka zbudowana w 1902 roku z 20 ludźmi i wytwórnią wodoru na pokładzie.

 

Szwedzki Drachen stawiany z Albatrosa.

    Omawiany balon użytkowany był też w...Rosji. Tam zainteresowanie balonami w służbie na morzu zaczęło się około 1880 roku, a na początku XX wieku Flota Bałtycka i Czarnomorska miały małe jednostki balonowe. Kiedy w 1904 roku wybuchła wojna z Japonią, dotkliwe dla obu stron stały się straty od min morskich. S.A. Stroganov, bogaty były rosyjski oficer marynarki wojennej mieszkający w Paryżu, zaoferował się, że pomoże zdobyć i wyposażyć odpowiedni okręt. Jego przedstawiciele zakupili wtedy m.in. 4 balony Parseval-Sigsfeld oraz fabrykę wodoru. W październiku 1904 roku na zakupionym okręcie Lahn zamontowano zakupiony sprzęt i uzbrojenie, z czego powstał bardzo nowoczesny okręt Rus. W lutym 1905 roku wypłynął on z 3 Eskadrą Pacyfiku, a na wysokości Danii...popsuł się (jak to rosyjskie statki w tej wojnie miały w zwyczaju). W czasie powrotu do Libau na naprawy, kpt. Kolyankovsky przeprowadził próby kompanii balonowej. Jeden balon utracono po tym jak staranował hangar na pokładzie, a drugi zerwał się z uwięzi, przeleciał nad Szwecję i nigdy go już nie widziano... Po zezłomowaniu Rus'a w 1905 roku balony pozostały w magazynach w Sewastopolu, nigdy więcej nie użyte.

Balon typu Ae, czyli kopia francuskiego Caquot'a.

Drugim typem balonu obserwacyjnego w tym temacie jest Typ Ae. Była to skopiowana wersja francuskiego Caquot'a, także wytwarzanego przez Perseval-Singfeld. Używało go wyłącznie wojsko niemieckie. Brytyjczycy oba typy balonów nazywali "sausages", czyli "kiełbasy". Tak odnoszono się do Niemców w czasie I wojny. Poza tym balony nazywano też "Testicle", czyli zwyczajnie "Jądro". Wznosił się o wiele wyżej niż Drachenballon oraz wytrzymywał większe wiatry, dlatego szybko go zastąpił.

Ciekawostka 
      Niemcy stawiali balony przy silnej obronie przeciwlotniczej i myśliwskiej, a podstawową żelazną regułą pilotów brytyjskich było aby nieatakować ich poniżej 1000 stóp ze względu na olbrzymie ryzyko. Można je było szybko opuścić, dlatego piloci musieli się "zakradać". Wystarczyła krótka seria pocisków zapalających, aby zapalić balon, a załogi balonów od 1915 roku jako jedyne nosiły spadochrony.