W roku 1924 sterowiec wszedł w skład Batalionu Balonowego w Toruniu, po rozformowaniu OSA w Toruniu. W 1924 roku w CZB w Legionowie, wykonano kilkadziesiąt części dla sterowca Lech, m.in. pierścienie do silnika Anzani, śruby do śmigła, tarcze do lożysk oporowych, piasty do wentylatorów. Poważniejszym zadaniem było przetoczenie wały korbowego sterowca oraz odlanie i dopasowanie łożysk silnika.   

       W roku 1926 zakończono w Legionowie zasadnicze prace przy budowie hali z blachy falistej, o powierzchni 369 m². Inauguracja miała miejsce w 1927 roku i podczas gali stacjonował w niej sterowiec Lech, który obsługiwany był przez załogę w składzie: por. Kraczkiewicz, por. Burzyński, kpr. Radoła i st.szer.Kowalski. Tuż przed przylotem Lecha w hali zawieszono nowe wrota wzmocnione okuciami oraz urządzono stały posterunek. Podczas jego pobytu w Legionowie urządzono kurs dla pilotów sterowców dla oficerów Detaszowanej Kompanii Balonów Zaporowych oraz Centralnego Zakładu Balonowego. 13.X.1926 zakończono go egzaminem. Wysłużony Lech uległ wkrótce kasacji. 2.III.1928 komisja w składzie: ppłk Wilcz (przewodniczący), mjr Bilek, por Zakrzewski, por. Iżyłowski, por. Nowicki i kpt. Peter z Instytutu Badań Technicznych Lotnictwa przesądziła o jego losie. 

      Z przegumowanej tkaniny poza namiotami, warsztat powłokowy CZB w czerwcu 1928 roku uszył zestaw fartuchów robotniczych, wykorzystywanych w wodorowni. Ważniejsze części mechaniczne Lecha zostały przekazane do Głównej Składnicy Balonowej (silnik Anzani, zegar, narzędzia do robót precyzyjnych), natomiast reszta do batalionów balonowych. W legionowskiej jednostce do szkolenia wykorzystywano pochodzącą ze sterowca busolę orientacyjną, klinometr i licznik obrotów.

Gondola Lecha

Toruń 1926 rok. Gondola Lecha wraz z obsługą.