Latarnia łączności wz.36
(Latarka patrolowa wz.36)
Znalazłeś błąd? 
Latarnia łączniśc,
omawianego wzoru została wprowadzona w latach 30-tych. Latarnie takie
wchodziły w skład wyposażenia patrolu telefonicznego (oraz innych
pododdziałów łączności). Latarnie
takie produkował m.in. ST.Sulikowski w Krakowie. Służyła do
oświetlania stanowiska łączności oraz do jego znakowania w polu.
Latarnię wykonywano z blachy cynkowej. Miała kształt prostopadłościanu, na którym nałożono kominek w formie półwalca. Całość pomalowana farbą ochronną khaki. W części przedniej umieszczono drzwiczki, z wyciętym okienkiem. Okienko miało przynitowane prowadnice, w które wsuwano szybkę. Z boków latarni wycięte litery zasuwane cynkowymi przesłonami. Po prawej stronie litera "R", po lewej "T". Litery te służyły do oznaczania stacji telefonicznej lub stacji radio. Przesłonę danego typu wsuwano na prawą szybkę, pozostawiając pozostałe odsłonięte. W przypadku ataku lotnika lub zagrożenia atakiem zasłaniano pozostałe szybki, znak danej stacji wsuwając na niebieską szybkę.
Z lewej strony wsuwano niebieską szybkę, z drugiej mleczno - białą. Dookoła dolnej krawędzi otwory doprowadzające powietrze do wnętrza. Wewnątrz latarni pojemnik na naftę oraz mosiężny palnik z pokrętłem do wysuwania knota. Na tylnej ściance zaczep do zamocowania lusterka. Z tyłu płaska kieszeń z dwoma zasłonami służącymi do zasłaniania boków latarni. U góry przynitowana rączka, wykonana z białego drutu z drewnianym, toczonym uchwytem.
Latarnię wykonywano z blachy cynkowej. Miała kształt prostopadłościanu, na którym nałożono kominek w formie półwalca. Całość pomalowana farbą ochronną khaki. W części przedniej umieszczono drzwiczki, z wyciętym okienkiem. Okienko miało przynitowane prowadnice, w które wsuwano szybkę. Z boków latarni wycięte litery zasuwane cynkowymi przesłonami. Po prawej stronie litera "R", po lewej "T". Litery te służyły do oznaczania stacji telefonicznej lub stacji radio. Przesłonę danego typu wsuwano na prawą szybkę, pozostawiając pozostałe odsłonięte. W przypadku ataku lotnika lub zagrożenia atakiem zasłaniano pozostałe szybki, znak danej stacji wsuwając na niebieską szybkę.
Z lewej strony wsuwano niebieską szybkę, z drugiej mleczno - białą. Dookoła dolnej krawędzi otwory doprowadzające powietrze do wnętrza. Wewnątrz latarni pojemnik na naftę oraz mosiężny palnik z pokrętłem do wysuwania knota. Na tylnej ściance zaczep do zamocowania lusterka. Z tyłu płaska kieszeń z dwoma zasłonami służącymi do zasłaniania boków latarni. U góry przynitowana rączka, wykonana z białego drutu z drewnianym, toczonym uchwytem.
Podstawowe dane
Wymiary: 10 cm x 8 cm x 19 cm
Źródła
"Wrzesień 1939. Wojsko Polskie 1935 - 1939", Warszawa 2009/PATHE/