Znalazłeś błąd? 

Powstanie

    Miny ofensywne R były minami całkowicie polskiej konstrukcji. Pierwsze egzemplarze wykonano z materiałów krajowych, a samą konstrukcję opisuje się jako prostą. Masa materiału wybuchowego była dosyć duża na pierwszy rzut oka - 10 do 15 kg. Jak pokazały doświadczenia nie prowadziła jednak do zniszczenia jednostki pływającej. Po ponownych obliczeniach zwiększono masę materiałów wybuchowych do 25 kg. 

     W czasie wojny polsko - bolszewickiej w działaniach Flotylli Rzecznej pojawiła się potrzeba uruchomienia służby inżynieryjsko - saperskiej na Polesiu. Pierwsze próby rozpoczęto z minami improwizowanymi, obserwacyjnymi, jednak zaszła potrzeba blokowania niektórych odcinków rzek i prace nad taką mina MW rozpoczęła oficjalnie. Przystąpiono do opracowania miny na potrzeby Wisły i Prypeci. Konstrukcję zaprojektowali kpt.mar. J.Bartoszewicz (oficer broni podwodnej) i gen. bryg. Tadeusz Borowski.

     Miny rzeczne R wykonano w Głównym Składzie Materiałów Wybuchowych. Początkowo zamówiono I serię w ilości 4 sztuk. 21.11.1919 roku jedną z nich wypróbowano na Wiśle pod Warszawą z pomyślnym skutkiem. Wkrótce zamówiono serię 200 sztuk. 

     Jak podają źródła, w połowie lat dwudziestych Flotylla Pińska i Wiślana posiadały znaczne zapasy min. Według spisu było  to 200 min dużych typu R. Oznaczałoby to, że nie użyto ich bojowo na większą skalę w czasie wojny polsko - bolszewickiej. 

    Minę stawiało 2-3 marynarzy. Z chwilą zbliżenia się okrętu do miejsca postawienia marynarze przygotowywali jego części składowe. Po odciągnięciu iglic, wprowadzeniu blokady zatyczką zastępowało specjalne połączenie detonatora i przyrządu uderzajacego, który dokręcano do korpusu miny. Następnie przenoszono minę na rufę, skąd zrzucano ją do wody.