Kordzik oficerski i podoficerski wz.24

Znalazłeś błąd? 

Kordziki oficerskie marynarki wojennej wz.24 z firmy A.Mann.

    Kordzik wz.1924 przeznaczony był dla oficerów i podoficerów Marynarki Wojennej. 

  Po wprowadzeniu do użytku w Polsce kordzika wz.20 i wz.22 rozpoczęły sie parę nad ich modyfikacją. W tym samym czasie prowadzono prace nad kordzikiem lotniczym, których efektem było wprowadzenie kordzika wz.24 w lotnictwie wojskowym oraz w oddziałach pancernych, marynarce oraz innych służbach. Różnica pomiędzy kordzikiem wz.24 lotniczym, a marynarskim była taka, że kordzik marynarski miał złoconą powierzchnię elementów metalowych rękojeści. Od 1937 roku kordzik wz.24 lotniczy był pokryty barwą starego srebra na elementach metalowych. 

        Kordziki wz.22 zostały wycofane w 1933 roku i przekazane zostały do Szkoły Podchorążych, a w ich miejsce wprowadzono, rozkazem z 1935 roku kordzik dla podchorążych, będący modyfikacją kordzika wz.24 oficerów i podoficerów MW. Modyfikacja polegała na wprowadzeniu dwóch kółek nośnych na górnym okuciu pochwy na jednej wysokości. Pozwalało to na pionowe noszenie kordzika.

    Kordzik wz.24 produkowany był przez firmę Fabryka Broni Siecznej Gabriela Borowskiego w Warszawie i A.Manna w Warszawie. Kordziki Borowskiego i Manna różniły się między sobą. Wiadomo, że produkcją zajmowały się też inne firmy, niestety dziś anonimowe, które nie sygnowały kordzików. Kordziki wz.24 Borowskiego i Manna opisano poniżej. Zmodyfikowane kordziki wz.24 z 1935 roku produkowała firma Borowskiego.

Kordzik wz.24 firmy A.Mann

    Kordziki wz.24 od A.Manna uchodziły za kordziki niższej jakości niż od Borowskiego. Wytwarzane były metodami rzemieślniczymi. Firma A.Mann umieszczała swoją sygnaturę na progu głowni.
        Kordzik wz.24 z firmy MANN miał głownie stalową, dwusieczną, polerowaną, bez ozdób, o poprzecznym przekroju w kształcie rombu. Próg długi, sztych centryczny. Jelec prosty mosiężny o ramionach o przekroju kwadratowym, zakończonych półkulami. Czworokątny pierścień u dołu trzonu. Uchwyt z kości lub kości słoniowej o poprzecznym przekroju w kształcie krostokąta. Jelec, pierścień i uchwyt skręcone nagwintowanym trzpieniem sześciokątną nakrętką. Głowica i pierścień mosiężne, zdobione paskiem z gałązką laurową. Pochwa drewniana z płaszczem z czarnej skóry z trzema mosiężnymi okuciami. Elementy metalowe rękojeści, pochwy i ruk - złocone.

Kordzik wz.24 firmy G.Borowskiego

    Kordziki wz.24 od G.Borowskiego uchodziły za kordziki wyższej jakości niż od A.Manna. Wytwarzane były narzędziami bardzo precyzyjnymi. Ocenia się, że były one najbliższe warunkom technicznym.
                 Kordziki o głowni niklowanej, polerowanej. Wzdłuż progu sygnatura firmy. Zakończenie ramion jelca  było inaczej ukształtowane, trzon był węższy. Głowica u góry miała kształt ściętego ostrosłupa. Ozdobne pierścienie na rękojeści i pochwie miały inaczej ukształtowany ornament ze skierowanymi w prawą stronę liśćmi laurowymi. Elementy metalowe rękojeści, pochwy i ruk były złocone.

Kordzik oficerskie marynarki wojennej wz.24 z firmy G.Borowski.

Podstawowe dane 

Źródła

"Kordziki: Krótka broń mundurowa" T. Królikiewicz.