Kordzik oficerski wz.20

Znalazłeś błąd? 

Kordziki oficerskie austro-węgierskiej MW wz.1917, w Polsce jako wz.20. Kordzik po lewej fotografowany od strony wewnętrznej. 

    Kordzik oficerski wz.20 nie był polskim projektem. Jego wzór wywodził się od kordzika floty austro - węgierskiej wz.17. Po zakończeniu I Wojny Światowej, po rozpadzie Austro - Węgier i utracie dostępu do morza, kordziki oficerskie wz.17 stały się oczywiście zbędne. Znalazły one jednak zastosowanie w Polsce, szczególnie wśród oficerów służących wcześniej w armii C.K. Ponieważ kordzik nie był opatentowany, Departament do Spraw Morskich dokonał zakupu pewnej ilości kordzików za niewielkie pieniądze. Posłużyły one za broń przyboczną oficerów, już jako kordziki oficerskie wz.20.

Konstrukcja

     Głównia omawianego kordzika dwusieczna o poprzecznym przekroju w kształcie rombu i centrycznym sztychu. Zewnętrzny płaz głowni był zdobiony ornamentem wytrawionym z motywem roślinnym oplatającym kotwicę. Na mosiężnym jelcu, po stronie zewnętrznej motyw muszli z dwoma delfinami tworzącymi ramiona jelca. Po stronie wewnętrznej, w miejscu muszli znajdował się przycisk do zwalniania blokady kordzika w pochwie. Trzon rękojeści ujęty dwoma pierścieniami u dołu trzonu i u góry uchwytu. Uchwyt wykonany był z kości słoniowej, ew. z rogu, o kształcie wrzeciona. Głowica kulista z podwójnie splecionej liny okrętowej. Jelec, pierścienie, głowica i pochwa mosiężne. Na pochwie groszkowatej, z ryfkami z liśćmi akantu, pomiędzy którymi znajdowała się kotwica. W dolnej części pochwy ornament z twarzą Neptuna. Elementy metalowe rękojeści i sama pochwa były złocone.

Rękojeści kordzików wz.20. Po lewej, po stronie wewętrznej widoczny przycisk zwolnienia pochwy. Po prawej widoczny motyw myszki i delfiów na jelcu. 

Podstawowe dane 

Źródła

"Kordziki: Krótka broń mundurowa" T. Królikiewicz.