ORP "Gryf"

Znalazłeś błąd? 

Powstanie 

    ORP Gryf był największą (jeśli nie liczyć hulku ORP Bałtyk) jednostką polskiej marynarki wojennej. Na decyzję o jego budowie, poza faktyczną potrzeba rozbudowy sił minowych, wpłynęła chęć posiadania dużej jednostki, zdolnej pełnić funkcje reprezentacyjne i szkoleniowe. Zmusiło to z kolei projektantów do znacznego zwiększenia wyporności okrętu, tak by znaleźć miejsce na pomieszczenia dla sztabu i podchorążych. Przewyższał, jeśli chodzi o uzbrojenie artyleryjskie, większość powstających w tym samym czasie niszczycieli. Jerzy Pertek stwierdził,, że „gdyby nie mała prędkość, mógłby uchodzić za mały, lekki krążownik”. Ogólnie większość marynarek unikała budowy tak dużych i  silnie uzbrojonych, a przez to kosztownych, stawiaczy min, choć zdarzały się wyjątki (np. brytyjski Adventure- 6740 t, 4 x 120 mm, 280 do 340 min; francuski Pluton, 5886 t, 9 x 152 mm, 300 min, norweski Olaf Tryvglasson, niemieckie Bremse i Brummer, hiszpańskie Jupitery).  
        O powierzeniu budowy stoczni francuskiej, mimo negatywny doświadczeń wcześniejszych (dotyczyły one niedoróbek i opóźnień przy budowie niszczycieli typu Wicher i okrętów podwodnych typu Żbik) zadecydowały w dużej mierze względy polityczne. Koszt budowy wyniósł: 13 313 675 zł.

 

Wodowanie ORP "Gryf"

Historia

• 11 maja 1934 Szef Kierownictwa Marynarki Wojennej kontradm. J. Świrski podpisuje umowę z dyrektorem stoczni M. Fenauxem
• 17 września 1934 Ministerstwo Spraw Wojskowych ustala nazwę okrętu na ORP "Gryf"
• 14 listopada 1934 - położenie stępki
• 29 listopada 1936 – wodowanie (matką chrzestną została Jadwiga Frankowska, żona radcy ambasady w Paryżu)
• 27 lutego 1938 - podniesienie bandery
• 6 marca 1938 - przybycie do Gdyni
• 18 czerwca- 14 września 1938 – na ORP Gryf trwa pierwsze szkolenie podchorążych (taki rejs zostanie powtórzony w następnym roku, ale będzie krótszy- zakończy się 1 sierpnia)
• 16 września 1938 - inspekcja okrętu przez kontradmirała J. Unruga. 
• 10 luty 1939 - wizyta gen. Sosnkowskiego, kontradmirała Unruga, kontradmirała Świrskiego
• marzec 1939 – pogotowie bojowe podczas zajmowania przez Niemców Kłajpedy. Okręt był wtedy w zatoce botnickiej. 
• 8 maja 1939 - prace konserwacyjne na okręcie w suchym doku w WP w Gdyni.

ORP "Gryf" w suchym doku

• lipiec/sierpień 1939 - rejs do Estonii

• 31 sierpnia 1939 – okręt, znajdujący się u wybrzeży Litwy otrzymuje rozkaz niezwłocznego powrotu do Gdyni, gdzie dociera tego samego dnia.

Dwa zdjęcia ORP Gryf

Podstawowe dane 

• wyporność: standardowa - 2.227 t
• wymiary:
  • długość całkowita - 103,0 m
  • szerokość całkowita - 13,06 m
  • zanurzenie - 3,60 m
• napęd: 2 silniki wysokoprężne typu 8SD48 Sulzer o łącznej mocy 6 000 KM (4 413 KW), 2 śruby
• osiągi:
  • prędkość maksymalna: 20 węzłów
  • zasięg: 9 500 mil morskich/14 w (17 594 km/25,928 km/h)
• zapas paliwa
  • normalny: 100 t
  • maksymalny: 310 t
• załoga: 162 ludzi (12 oficerów, 176 podoficerów i marynarzy), dodatkowo w celach szkoleniowych 60 podchorążych
• stocznia: Chantiers et Ateliers A. Normand, Le Havre. Francja

Śruby ORP Gryf wraz ze sterem.

Artyleria rufowa ORP Gryf

Uzbrojenie

• 6 dział kalibru 120 mm Bofors wz. 34/36 (2 x II i 2 x I)
• 4 działka plot. 40 mm Bofors wz. 36 (2 x II)
• 4 nkm plot. 13,2 mm Hotchkiss wz. 30 (2 x II)

Dowódcy

• od 27 lutego 1938 - kmdr ppor. Stanisław Dzienisiewicz
• od 16 września 1938 - kmdr por. Roman Stankiewicz
• od 1 kwietnia 1939 - kmdr. ppor. Stefan Kwiatkowski
• od 1 września 1939 - kpt. mar. Wiktor Łomidze

Źródła