Holownik "Żeglarz"



Znalazłeś błąd? 


Holownik "Żeglarz"

Wraz z rozbudową polskiej floty powstała konieczność usprawnienia komunikacji portu w Gdyni oraz pomiędzy Gdynią, a pozostałymi ośrodkami floty. Rozpoczęto więc prace nad projektowaniem nowych holowników dla MW. Założeniem było, że holownik powstanie w polskiej stoczni. KMW wybrało projekt inż. Henryka Rogojskiego, pracownika WPMW w Gdyni. Właśnie Warsztatom Portowym MW zlecono wykonanie według projektu Rogojskiego dwóch holowników. Budowę rozpoczęto w 1937 roku.

Maszyny parowe, które miały stanowić napęd jednostek, zostały wyprodukowane przez Fabrykę Lokomotyw w Chrzanowie. W 1938 roku, na stan Marynarki Wojennej weszły dwa nowe holowniki, nazwane „Kaper” i „Kaper II” (później przemianowany na „Żeglarz”).

Holownik „Żeglarz” wszedł do służby, podporządkowany Dowództwu Morskiej Obrony Wybrzeża, później przeniesiono go na Hel.



Epizod wrześniowy

    31 sierpnia 1939 Żeglarz przewoził pracowników WPMW i ładunki wychudzone na Hel. Wracając z Helu do Gdyni, pod dowództwem bosmana S. Mielnika, Żeglarz został zbombardowany przez Ju 87 Stuka. Atak był niecelny. Po powrocie statek został na Oksywiu, gdzie został samozatopniony przez załogę przed kapitulacją Oksywia.


Dalsze losy

Żeglarz został podniesiony przez Niemców i wcielony do Kriegsmarine. Otrzymał on nazwę Glettkau i został przydzielony do Marineausrustugsstelle w Gotenhafen. W sierpniu 1940 roku, przebazowano go do Calais, gdzie miał brać udział w operacji „Lew Morski”. W 1941 roku wrócił do Gdyni. W marcu 1945 roku ewakuowany do Kilonii, gdzie został przejęty przez Brytyjczyków. Polska Misja Morska odnalazła jednostkę i w sierpniu 1945 doszło do zwrotu holownika Polakom.

1 stycznia 1946 roku Kaper i Żeglarz wróciły do Gdyni, a 3 stycznia znów wciągnięto na nich polską banderę. Zostały one podporządkowane Głównemu Urzędowi Morskiemu w Gdańsku. Żeglarz  został skierowany do obsługi portu gdyńskiego. W kwietniu 1946 roku, Kaper przeniesiony został do Oddziału Okrętów Pomocniczych i Przystani w Gdyni. W roku 1952 utracił nazwę na rzecz numeru taktycznego BG 2, a w 1957 roku H 2. W 1968 roku został wycofany i wraz z Kaprem został ze złomowany w latach 1970-71

 

Podstawowe dane

Pojemność: 114 RT
Wyporność: 168 t
Długość: 25,80 m
Szerokość: 5,78 m
Zanurzenie: 2,60 m
Napęd: 1 maszyna parowa, potrójnego rozprężania 380 KM, 1 śruba
Prędkość: 10 węzłów
Załoga: 11 osób



/PATHE/