Holownik "Sokół"



Znalazłeś błąd? 



Holownik "Sokół"

    

Powstanie i okres służby w Polsce

    W początkowych stadiach istnienia Marynarki Wojennej, potrzebowano holowników dla usprawnienia komunikacji wewnątrz floty oraz obsługi jednostek w portach. W maju 1920 został zakupiony holownik „Charlotte”. Powstał on w roku 1909 w stoczni Franz Schenk, Elbląg.  W momencie wejścia do służby, zostaje nadana mu nazwa „Sokół”.
    Holownik Sokół pierwsze lata swej służby w Marynarce, spędził w Pucku, gdzie brał udział w pracach mających na cel rozbudowę portu. W 1922 roku został przeniesiony do Gdyni. Tam także służy przy pracach związanych z budową portu. Po raz kolejny Sokół zmienia przydział w roku 1936, kiedy jego bazą staje się Hel. W roku 1938 powrócił na Oksywie i pełnił tam służbę aż do wybuchu wojny.

Epizod wrześniowy

    W momencie wybuchu wojny "Sokó" znajdował się w porcie wojennym na Oksywiu. W dniu kapitulacji Gdynii, tj. 14 września 1939 r., załoga holownika zatopiła go. 


Po wrześniu

    Holownik "Sokół" został przez Niemców podniesiony i wcielony do Kriegsmarine - otrzymał nazwę Grabau. W roku 1945 holownik zatopiony został po trafieniu bombą lotniczą.  

    W 1946 r. holownik zostaje podniesiony z dna portu i od 1947 służył w Marynarce Wojennej pod nazwą Sokół. Od 1949 roku nazwa zostaje zmieniona na Majster. Od roku 1952 Majster traci swoją nazwę i otrzymuje oznaczenie BG 3, następnie od roku 1957 H 3. W roku 1957 zostaje wycofany ze służby i ze złomowany.

 

Podstawowe dane

Wyporność: 72 tony
Długość: 21 m
Szerokość: 4,5 m
Zanurzenie: 1,2 m
Napęd: Maszyna parowa (160 KM)
Ilość śrub: Jedna
Załoga: 9 osób
Uzbrojenie: Nie posiadał

Źródła

Mariusz Borowiak „Mała flota bez mitów” 1999 r.
www.polishnavy.pl
http://facta-nautica.graptolite.net/
http://www.blogi.szkolazklasa.pl/?blog=1256&alias=showPosts&kat=1000


/TOMASZ B./