Pływająca Stacja Torpedowa "Oksywie"
(Baza nurków)
Znalazłeś błąd? 
Pływająca Stacja Torpedowa "Oksywie".
Powstanie
Pływająca Stacja Torpedowa „Oksywie” zaliczana była do jednostek pomocniczych
Floty. Ponieważ dowodził nią podoficer, nie używano wobec niej skrótu „ORP”.
Jednostka powstała na zamówienie Ministerstwa Przemysłu i Handlu w 1927 roku, w najlepszej wówczas w regionie stoczni Danziger Werft w Wolnym Mieści Gdańsk. Jednostka była budowana jako prom o przeznaczeniu cywilnym – transportowym. Po ukończeniu budowy jednostka została przydzielona urzędowi Morskiemu w Gdynii, gdzie przez kilka lat służyła jako prom samochodowy pomiędzy Gdynią i Oksywiem. Połączenie takie było niezbędne, z powodu przerwania komunikacji lądowej w czasie budowy portu. W roku 1931 jednostkę przebudowano na mały zbiornikowiec do przewozu wody słodkiej, na zlecenie Urzędu Morskiego w Gdyni.
Do roku 1933 statek służył w charakterze zbiornikowca, po czym wycofano go z eksploatacji ze względu na zbyt małe zbiorniki i małą wydajność pomp. Statek odstawiono do portu i niebardzo wiedziano co z nim dalej robić. W tym momencie zainteresowała się nim Marynarka Wojenna. Zakładano początkowo, iż jednostka zostanie przebudowana na samobieżną krypę minową, która miała także transportować i stawiacz beczki na morskim poligonie torpedowym. Wkrótce jednak dowództwo MW doszło do wniosku, iż bardziej potrzebna jest pływająca stacja torpedowa, która miałaby służyć do regulujących strzelań torped. Ponieważ Polska posiadała duże zapasy torped, każda z nich musiała być co jakiś czas wystrzelona w celu regulacji. Oczywiście bez uzbrojonej głowicy, a z głowica ćwiczebną. Podczas tych strzelań regulujących kontrolowano pracę silnika torpedy, żyrokompas i pozostałe mechanizmy, które mogły się rozregulować podczas długiego składowania.
MW odkupiła jednostkę od Urzędu Morskiego w Gdyni w styczniu 1934 roku, po czym skierowano ją do przebudowy w Stoczni Gdyńskiej. Prace zakończono w połowie 1935 roku, jednak jednostkę wciągnięto na ewidencję MW już w marcu 1935 roku, gdy ta znajdowała się wciąż w stoczni.
Przebudowa objęła ustawienie na dziobie wyrzutni torpedowej 550 mm z reduktorem do torped 450 mm, a na rufie zamontowano dźwig do podnoszenia torped z wody. Zbudowano także magazyn i warsztat torpedowy. Na sródokręciu powstał maszt z koszem dla obserwatora.
Wiadomo, iż w późniejszym okresie na „Oksywiu” zamontowano także reduktor dla torped 533 mm, a po pewnym czasie także drugą wyrzutnie torped do strzelań torpedami lotniczymi 450 mm.
„Oksywie” było bardzo zwrotnym statkiem. Ponieważ budowany był z przeznaczeniem na cywilny prom zarówno na rufie, jak i na dziobie znalazły się śruby i stery. Jednostka nie posiadała jednak żadnej broni obronnej, co było zrozumiałe ze względu na jej charakter służby.
Od 1938 roku, aż do wojny jednostką dowodził wybitny spcjalista broni podwodnej st. bosm. Stanisław Talaga.
Jednostka powstała na zamówienie Ministerstwa Przemysłu i Handlu w 1927 roku, w najlepszej wówczas w regionie stoczni Danziger Werft w Wolnym Mieści Gdańsk. Jednostka była budowana jako prom o przeznaczeniu cywilnym – transportowym. Po ukończeniu budowy jednostka została przydzielona urzędowi Morskiemu w Gdynii, gdzie przez kilka lat służyła jako prom samochodowy pomiędzy Gdynią i Oksywiem. Połączenie takie było niezbędne, z powodu przerwania komunikacji lądowej w czasie budowy portu. W roku 1931 jednostkę przebudowano na mały zbiornikowiec do przewozu wody słodkiej, na zlecenie Urzędu Morskiego w Gdyni.
Do roku 1933 statek służył w charakterze zbiornikowca, po czym wycofano go z eksploatacji ze względu na zbyt małe zbiorniki i małą wydajność pomp. Statek odstawiono do portu i niebardzo wiedziano co z nim dalej robić. W tym momencie zainteresowała się nim Marynarka Wojenna. Zakładano początkowo, iż jednostka zostanie przebudowana na samobieżną krypę minową, która miała także transportować i stawiacz beczki na morskim poligonie torpedowym. Wkrótce jednak dowództwo MW doszło do wniosku, iż bardziej potrzebna jest pływająca stacja torpedowa, która miałaby służyć do regulujących strzelań torped. Ponieważ Polska posiadała duże zapasy torped, każda z nich musiała być co jakiś czas wystrzelona w celu regulacji. Oczywiście bez uzbrojonej głowicy, a z głowica ćwiczebną. Podczas tych strzelań regulujących kontrolowano pracę silnika torpedy, żyrokompas i pozostałe mechanizmy, które mogły się rozregulować podczas długiego składowania.
MW odkupiła jednostkę od Urzędu Morskiego w Gdyni w styczniu 1934 roku, po czym skierowano ją do przebudowy w Stoczni Gdyńskiej. Prace zakończono w połowie 1935 roku, jednak jednostkę wciągnięto na ewidencję MW już w marcu 1935 roku, gdy ta znajdowała się wciąż w stoczni.
Przebudowa objęła ustawienie na dziobie wyrzutni torpedowej 550 mm z reduktorem do torped 450 mm, a na rufie zamontowano dźwig do podnoszenia torped z wody. Zbudowano także magazyn i warsztat torpedowy. Na sródokręciu powstał maszt z koszem dla obserwatora.
Wiadomo, iż w późniejszym okresie na „Oksywiu” zamontowano także reduktor dla torped 533 mm, a po pewnym czasie także drugą wyrzutnie torped do strzelań torpedami lotniczymi 450 mm.
„Oksywie” było bardzo zwrotnym statkiem. Ponieważ budowany był z przeznaczeniem na cywilny prom zarówno na rufie, jak i na dziobie znalazły się śruby i stery. Jednostka nie posiadała jednak żadnej broni obronnej, co było zrozumiałe ze względu na jej charakter służby.
Od 1938 roku, aż do wojny jednostką dowodził wybitny spcjalista broni podwodnej st. bosm. Stanisław Talaga.
6 wrześniu 1939 roku „Oksywie” statek został zatopiony przez załogę u wejścia do Gdyni, obok greckiego statku „Caritas” blokując dostęp do basenów portowych. Jednostka została wydobyta przez Niemców w celu odblokowania portu, a jej losy są nieznane. Ponieważ nic nie wskazuje na to, że statek został wciągnięty na stan Kriegsmarine, to najprawdopodobniej został zezłomowany.
Podstawowe dane
Długość: 24 m
Szerokość: 7 m
Zanurzenie: 1,6 m
Napęd: 2 maszyny parowe o mocy łącznej 40 KM
Ilość śrub: 2
Załoga: 10 podoficerów i marynarzy (+5-10 specjalistów broni podwodnej podczas strzelań)
Uzbrojenie: 1 wt 550 mm (prawdopodobnie drug 450 mm)
Źródła
"Broń
Wojska Polskiego 1939 - 1945. Lotnictwo.Marynarka Wojenna" A. Zasieczny,
Warszawa 2006
J. Pertek "Wielkie dni małej floty", Wyd. Poznańskie 1976
J. Piwoński
"Flota spod biało-czerwonej", Warszawa 1989
/PATHE/