ORP "Nurek"
(Baza nurków)

Powstanie
Na początku lat 30-tych Kierownictwo Marynarki Wojennej zaczęło
nosić się z zamiarem budowy nowoczesnego okrętu-bazy dla nurków, który miał
zastąpić użytkowaną dotychczas w tym celu, wysłużoną motorówkę (brytyjską
M-52, zakupiona z demobilu, której nadano nazwę "Nurek" w 1922 roku). Po
nader długich deliberacjach kompetentne władze zaakceptowały siódmy z
przedłożonych projektów, opracowany przez inż. A. Potyrałę. W drugiej
połowie 1935 roku przystąpiono do budowy okrętu w stoczni marynarki
wojennej w Gdyni. Świadczyło to o znacznym stopniu rozwoju tej stoczni- jeszcze
kilka lat wcześniej wszelkie zamówienia otrzymywała, z konieczności, Stocznia
Gdańska. W lipcu 1936 roku okręt otrzymał. Rozkazem Ministra Spraw
Wojskowych, nazwę ORP "Nurek". Wcielenie do służby nastąpiło 1
listopada 1936 roku. Okręt otrzymał na wyposażeniu komorę dekompresyjną
całkowicie polskiej konstrukcji, pompę nurkową, hak holowniczy i radiostację.
Jego dowódcą został chor. mar. W. Tomasiewicz. Koszt budowy wyniósł
230.tys. zł. Aż do wybuchu wojny okręt służył jako baza do prac
podwodnych i szkolenia nurków Marynarki Wojennej. Podlegał Dowódcy Morskiej
Obrony Wybrzeża na Helu.
ORP Nurek w 1936 bez uzbrojenia.
Nurek Marynarki Wojennej w kombinezonie do prac podwodnych na pokładzie ORP Nurek.
Podstawowe dane
- Rok i miejsce budowy: 1936; Warsztaty Portowe Marynarki Wojennej, Gdynia.
- Wyporność: 110 t.
- Wymiary: - długość - 29,00 m, szerokość - 6,00 m, zanurzenie - 1,40 m
- Silniki: 1 silnik czterocylindrowy typu 4DG Ursus - Nohab o mocy 260 KM
- Pędnik: 1 śruba;
- Prędkość: 10 w;
- Załoga: 19 - 22 ludzi

Uzbrojenie
2 ckm plot. kal. 7,92 mm wz. Maxim 08
/GOZDAWA/


