Bandolier do sztandaru długi wz.38

(Bandolier dla kawalerii i artylerii konnej)



Znalazłeś błąd? 



   

    W przedwojennym Wojsku Polskim, podoficer sztandarowy nosił bandolier. Była to szeroka szarfa noszona przez lewę ramie, na prawy bok. Bandoliery omawianego wzoru wprowadzono przepisami z 1938 roku, jednak jak wskazuje dokumentacja zdjęciowa większość pułków kawalerii nadal używała starszych bandolierów. Bandolier długi używany był w jednostkach kawalerii i artylerii konnej do wystąpień pocztu konno. 

Konstrukcja

    Bandolier wykonany był z sukna barwy amarantowej ze srebrnym galonem. Podszyty był skórą blankową. Miał kształt szerokiego pasa zszytego w pętlę. Na końcu znajdowała się tuleja na drzewce sztandaru. Tuleja wykonana była z czarnej, blankowej skóry, ze skórzaną, czarną podkładką na wewnętrznej stronie pasa i dwoma paskami ze sprzączkami, pozwalającymi na regulację oparcia stopy. W połowie długości bandoliera, po stronie wewnętrznej wszyty był poprzek skórzany, czerwony pasek z dziurką do przypinania do naramiennika munduru.



Podstawowe dane

Szerokość galonu: 2,5 cm
Szerokość bandoliera: 9,5 cm
 
Długość: 130 cm


 

Źródła

"Wrzesień 1939. Wojsko Polskie 1935 - 1939", Warszawa 2009



/PATHE/