Szabla wz.1938

(szabla ta, jest jednym z projektów dla przyszłej szabli oficerskiej, nigdy nie została wprowadzona do
uzbrojenia
) 



Znalazłeś błąd? 


Szabla oficerska wz 1938 (projekt ; MWP w Warszawie)
Szabla oficerska wz 1938 (projekt ; MWP w Warszawie)

 

    Po rozpoczęciu  wprowadzania szabli wz 1934 do uzbrojenia kawalerii jako broń szeregowych żołnierzy, pojawiła się potrzeba ujednolicenia wzoru szabli dla oficerów kawalerii. Oficerowie wszystkich broni (za wyjątkiem  lotnictwa, marynarki wojennej i broni pancernej) zobowiązani byli do noszenia szabli podczas wystąpień służbowych, oraz galowych i towarzyskich. Szable te noszono przy mundurze z butami : na żabce, przy szaserach (długich spodniach): na rapciach. Oficerowie kawalerii, którzy służyli w oddziałach liniowych, a także w szkołach, musieli być wyposażeni również w szablę przepisową, przeznaczona do ćwiczeń szermierczych, a także na wypadek wojny.
      Pismo  szefa Departamentu Kawalerii do szefa Departamentu Dowodzenia Ogólnego z 4 czerwca 1936 roku mówi, że: " Opracowanie modelu szabli oficerskiej, opartej na modelu szabli żołnierskiej z drobnymi modyfikacjami, uważam za słuszne. Przed zatwierdzeniem jednak rzeczywiste modele powinny być wykonane i sprawdzone (ręka oficera jest mniejsza i mniej wprawiona). Po zatwierdzeniu nowego typu szabli oficerskiej, oficerowie posiadający stare szable ofic. mogliby je donaszać, zaś nowo mianowani oficerowie i inni, którzy np. z racji zmiany korpusu osobowego musza posiadać szable, zmuszeni byliby kupować szable oficerskie nowego wzoru. Biorąc pod uwagę krótki okres, zakup nowych szabli oficerskich dla promocji 1936 r. wydaje się za wczesny. Okres donaszania starych szabel oficerskich skróciłby się, jeżeli nowe szable oficerskie będą tanie, a więc łatwe do nabycia."
      Do opracowania nowego typu szabli oficerskiej opartego na wzorze dla szeregowych nie doszło, chociaż "Huta Ludwików" w marcu 1939 roku oferowała odmiany oficerskie i podoficerskie szabli wz. 1934. Wobec narastającego zagrożenia wojennego, Departament Uzbrojenia zajmował się pilniejszymi sprawami.
       Notatka z "Broni i Barwy" z 1938 mówi, że " Dnia 28 marca b.r. p. Marszałek Śmigły-Rydz udzielił audiencji delegacji Zarządu naszego Stowarzyszenia. Delegacja[...] wręczyła Panu Marszałkowi - jako dar Zarządu Stowarzyszenia - zmodernizowaną szablę bojową polską. Szabla wykonana przez wytwórnię Borowskiego wedle rysunków członka naszego Stowarzyszenia rotmistrza dyp. Mincera. Jest ona wzorowana na bojowej szabli polskiej 17 wieku. Usunięto tylko paluch i obłęk jako obecnie nie mające zastosowania i niewygodne w noszeniu, oraz dodano - oprócz tradycyjnej pochwy drewnianej krytej skórą - druga pochwę żelazną do użytku polowego. Wręczając dar, który P. Marszałek łaskawie zechciał przyjąć, delegacja ośmieliła się wyrazić nadzieję, że szabla ta, nawiązująca nić tradycji bojowych, będzie mogła posłużyć jako jeden ze wzorów dla ustalenia nowej szabli dla naszej Armii".

Szabla oficerska wz 1938 (projekt ; MWP w Warszawie)
Szabla oficerska wz 1938 (projekt ; MWP w Warszawie)

    Egzemplarz szabli o którym mowa powyżej, zachował się do naszych czasów. Znajduje się w MWP, zaginęła jednak metalowa pochwa. Charakterystyka:
" Głownia polerowana o urozmaiconym szlifie, ma na każdym płazie szeroka bruzdę od nasady pióra, tejże szerokości, krótką bruzdę na zastawie, oraz trzy strudziny przygrzbietowe biegnące od zastawy do pióra. Pióro obosieczne z wyraźnym młotkiem i centrycznym sztychem. Na zewnętrznej stronie nasady głęboko trawiony, prostokątny znak firmowy z wypukłym napisem " G.BOROWSKI". Rękojeść zamknięta, jednokabłąkowa, swym kształtem nawiązująca do rękojeści szabli husarskiej z XVII w. Jelec krzyżowy płaski, z szerokimi wąsami, dł 68 mm, o prostokątnych  zakończeniach. Tylne ramię jelca z zakończeniem wachlarzowatym w poziomie. Kabłąk jelca rozszerza się wyraźnie na łuku. Kapturek na głowicy owalny, zwieńczony kopułką w formie wielopromieniowej  rozety z zanitowanym pośrodku trzpieniem głowni[...] Wszystkie części metalowe rękojeści na krawędziach maja dekoracyjne żłobiny. Uchwyt rękojeści palisandrowy, nacinany w 19 karbów. Na obu bokach nity z blaszanymi romboidalnymi główkami.. Pochwa drewniana, pokryta czarną, delikatną, groszkowaną skórą[...]  Uchwyt rękojeści i skóra pochwy czarne, czym nawiązano do tradycji szabli bojowej XVII i XVIII wieku, tak zwanej czarnej"

 

Źródła

"Dzieje szabli w Polsce" Włodzimierz Kwaśniewicz
"Szabla żołnierza polskiego  XIX i XX wieku" Aleksander Czerwiński, Lesław Dudek  
www.odkrywca.pl




/PAVLO777/