Szabla wz.1877

(Szabla austriacka szeregowych kawalerii lekkiej wz.1877)



Znalazłeś błąd? 

Szabla austriacka szeregowych kawalerii lekkiej wz. 1877
Szabla austriacka szeregowych kawalerii lekkiej wz. 1877

Budowa  

    Rękojeść zamknięta, oprawa stalowa. W górnej części kabłąka, wzdłuż tylnego ramienia wycięta szczelina na temblak. Tylne ramię jelca zakończone zawinięta ku dołowi płaską wolutą. Trzon rękojeści drewniany o 6 karbach, oklejony czernionym jaszczurem. Kapturek długi, z policzkami, mocowany u jelca grubym, owalnym w przekroju pierścieniem, a od góry na trzpieniu głowni śrubą. Głownia ze stali polerowanej, o małej krzywiźnie, szlifowana obustronnie w jedna płaską bruzdę z ością na długim piórze. Sztych symetryczny. Pochwa stalowa z grubej blachy, z szyjka i dwiema ryfkami.

Artylerzysci Legionow Polskich z szablami austriackimi kawaleryjskimi lekkimi wz 1877, temblaki polskie.
Wiedeń 1917 ( Szabla zolnierza polskiego...)
Artylerzysci Legionow Polskich z szablami austriackimi kawaleryjskimi lekkimi wz 1877, temblaki polskie.

W Polsce

    Szable tego wzoru uzbrojona była artyleria polowa II brygady Legionów Polskich. Do 1921 roku używały jej niektóre pułki kawalerii, oraz w latach późniejszych pułki artylerii lekkiej i szwadrony KOP-u.

Podstawowe dane

Długość głowni - 775 mm
Szerokość głowni u nasady - 32 mm
Grubość grzbietu u nasady - 9 mm
Długość szabli - 920 mm
Ciężar - ok 1620 g

 

Źródła

"Katalog Wystawy Broń i Barwa Niepodległej Polski 1918-1978. Wydawca: Muzeum w Elblągu. Elbląg 1978 , 
"Szabla żołnierza polskiego XIX i XX wiek" Aleksander Czerwiński, Lesław Dudek, Ossolineum 1988 




/PAVLO777/