Szabla wz.1861

(Szabla austriacka piechoty wz.1877)



Znalazłeś błąd? 
Szabla wz. 1861
Szabla wz. 1861
 

 Szabla wz. 1861 była używana tylko w początkowym okresie istnienia II RP, jednak zasługuje na wzmiankę ze względu na fakt, że była używana w Legionach Polskich oraz przez Powstańców Wielkopolskich. Szabla wz. 1861 była etatową szablą Józefa Piłsudskiego w okresie jego służby w Legionach.

Budowa 

    Rękojeść zamknięta, oprawa stalowa, . Ramie tylne jelca zakończone zwiniętą ku dołowi wolutą, tylne ramię jelca z 2 szczelinami na temblak. Kabłąk z podwójnym wybrzuszeniem, głowica lekko pochylona ku przodowi. Rękojeść drewniana, z 9 poprzecznymi karbami, oklejona imitacją jaszczura, Kapturek długi, mocowany pierścieniem u jelca a od góry śrubą na trzpieniu głowni.

    Głownia ze stali polerowanej, szlifowana obustronnie w jedna szeroka bruzdę z ością na długim piórze. Sztych symetryczny.

Żolnierze 1 kompanii kadrowej Legionów Polskich z szablami austriackimi piechoty wz 1861. Kielce, sierpien 1914.
Żolnierze 1 kompanii kadrowej Legionów Polskich z szablami austriackimi piechoty wz 1861. Kielce, sierpien 1914.

W Polsce

    W szable tego wzoru uzbrojeni byli oficerowie i podoficerowie służb pieszych Legionów Polskich w latach 1914-1917. Używana w różnych formacjach Powstańców Wielkopolskich. Do roku 1921 roku sporadycznie w różnych formacjach WP.

Podstawowe dane

Długość głowni - 825 mm - (znane są egzemplarze o długości głowni 710 mm )
Szerokość głowni u nasady - 30 mm
Grubość grzbietu u nasady - 8 mm
Długość szabli ( z głownią 825 mm) - 970 mm

 

Źródła

"Katalog Wystawy Broń i Barwa Niepodległej Polski 1918-1978. Wydawca: Muzeum w Elblągu. Elbląg 1978 , 
"Szabla żołnierza polskiego XIX i XX wiek" Aleksander Czerwiński, Lesław Dudek, Ossolineum 1988 
/PAVLO777/