Torba podkuwacza, w zestawie tu przedstawionym uregulowane zostały w "Instrukcji Taborowej", wydanej w Warszawie w 1930 roku przez Ministerstwo Spraw Wojskowych. Należy jednak zaznaczyć, iż zestawy narzędzi wcześniej używanych niczym się nie różniły.

    Torba podkuwacza wchodziła w skład zestawu majstra podkuwacza. Służyła do podkucia konia "na zimno", z podkową gotową, bez użycia kuźni polowej.  

    Torba podkuwacza była to skórzana torba, mieszcząca w sobie zestaw narzędzi podkowniczych. Torba miała wymiary 33 x 13 x 8 cm. Wykonana była ze skóry blankowej. Tylna ścianka wystawała górną krawędź torby i tworzy pokrywkę. Pokrywa zapinała się z przystułką na sprzączkę z wsuwką stałą, przyszytą na przedniej ściance torby. Na ściankach bocznych i dnie naszytych było pięć przepistów, wzmocnionych nitami, do rzemienia nośnego. Na przedniej ściance torby, pod pokrywą, znajdowała się kieszeń na podkowiaki i hencele, ze skóry juchtowej z klapą zapinaną na skórzany guzik. Wewnąrz torby  wszyto gniazda ze skóry juchtowej na poszczególne narzędzia. Rzemień nośny okala torbę, przechodząc przez przepusty i służy do przewieszenia torby przez ramię. Ma sprzążkę z wsuwką stałą na podkładce oraz wsuwkę ruchomą.  

W skład wyposażenia torby podkuwacza wchodziły:

• klucz do haceli - 1 szt.,
• młotek podkówniak - 1 szt.,
• nóż do kopyt - 2 szt.,
• obcęgi do rogu (szerokość szczęk 30 mm) - 1 szt,
• obcęgi do podkowniaków (szerokość szczęk 20 mm) - 1 szt.,
• rozkuwacz - 1 szt.,
• tarnik do kopyt 305 mm (12") - 1 szt.,