Konstrukcja

    Lanca dzieli się na grot, drzewce i tylec. Lanca pruskiej kawalerii wykonana byłą ze stalowej rury bez szwu, o średnicy 2,8 mm na całej długości. Groty był stalowy, czterograniasty, o długości 15 cm, o płaskich bokach. Poniżej grota stalowa kula, która miała zapobiegać wbijaniu się lancy głęboko w ciało przeciwnika. Poniżej kuli cztery, równomiernie od siebie oddalone uchwyty na proporczyk. Tylec zakończony tępym stożkiem, powyżej którego znajdowały się dwa strzemiączka ze skórzaną pętlą na stopę. Uchwyt lancy zrobiony był ze sznurowanej plecionki, ograniczony dwoma mosiężnymi pierścieniami na obu końcach. W środkowej części montowano trzeci pierścień mosiężn, ze strzemiączkiem do mocowania temblaka. 
     Cios lancą był potężny, gdyż jeździec mógł wykorzystać do jego zadania całą energię kinetyczną konia. Jednak rozwój broni maszynowej, ograniczając znacznie możliwość bezpośredniego starcia, praktycznie pozbawił je znaczenia bojowego.
Lance w szyku konnym trzymano w dłoni wspierając tylcem w specjalnej tulejce przymocowanej do prawego strzemienia. Na postoju często kawalerzyści opierali lance wprost na ziemi.