Koń wojskowy typu "T"
(T - taborowy)
Podział koni wojskowych na poszczególne typy zmieniał się kilkukrotnie. W pierwszym, powojennym podziale wyróżniano podział na konie kategorii W, A i T. Następnie wprowadzono podział na konie: wierzchowe oficerskie, wierzchowe szeregowych, zaprzęgowe artyleryjskie lekkie, taborowe lekkie, ciężkie taborowe i juczne.
Od roku 1928 obowiązywał podział, który z niewielkimi zmianami przetrwał już do roku 1939. Konie dzielono na konie:
- W – wierzchowe,
- AL – artyleryjskie lekkie,
- ALO – artyleryjskie obniżone,
- AC – artyleryjskie ciężkie,
- T – taborowe
- WArt – wierzchowy dla artylerii (wprowadzono w późniejszych latach),
- AK – dla artylerii konnej.
- M – mierzyny
Konie, klasyfikowane w kategorii dodatkowej T, nie były klasyfikowane wzrostem. Do taborów, w czasie pokoju, przeznaczano materiał koński, który nie sprawdził się w pozostałych kategoriach. Była to kategoria tylko na okres mobilizacji. Tak więc konie taborowe w czasie wojny stanowiły cały przekrój jakościowy, jaki był dostępny w Polsce, a jaki udało się zmobilizować.
Źródła
"Kawaleria samodzielna w bitwie nad Bzurą 1939", Praca zbiorowa, Warszawa 2005/PATHE/


