75 mm poczwórnie sprzężona armata przeciwlotnicza proj. A. Hoffmana
Znalazłeś błąd? 
Rysunek armaty A. Hoffmana. Widok boczny. Po lewej widoczne koło, które można było wymontować, aby działo uzyskało pozycję stałą do prowadzenia ognia.
Był to projekt armaty
przeciwlotniczej autorstwa Antoniego Hoffmanna. O autorze brak dokładnych
informacji poza tym że był to były powstaniec wielkopolski, inwalida i
mieszkaniec Grodziska. Jako ciekawostkę można przytoczyć fakt że autor
niniejszego działa wysłał 24 sierpnia 1939 marszałkowi Edwardowi
Rydzowi-Śmigłemu projekt miniaturowego okrętu podwodnego!
Projekt armaty został zgłoszony do opatentowania w marcu 1934 roku , patent wydany został w dniu 16 stycznia 1939 roku. Patent nr 27600m KL.72h, 7/04. Warto zwrócić uwagę, iż system ładowania został opatentowany osobno.
Projekt przewidywał poczwórnie sprzężoną armatę kalibru 75 mm. Została ona wyposażona w kilka pomysłów własnych wynalazcy między innymi reflektor umieszczony pomiędzy lufami który miał spełniać dodatkowo role celownika w czasie strzelań nocnych. Kolejna innowacją zastosowaną w armacie był mechanizm naprowadzania luf w płaszczyźnie pionowej i poziomej potrzebujący do obsługi tylko jedna osobę.
Armata nie została skierowana do produkcji ze względu na wybuch wojny i oczywiste wady projektu. Między innymi wymieniony wcześniej reflektor nie miałby szans wytrzymać obciążeń dynamicznych powstałych w czasie strzelań, także opisywany system naprowadzania budzi poważne wątpliwości z tego względu że moment obrotowy który należało przyłożyć do pokrętła musiałby przewyższać możliwości fizyczne człowieka. Armata najprawdopodobniej miała by znaczna masę własna wahającą się w granicach kilkunastu-dwudziestu kilku ton przez co mogła być tylko sprzętem stacjonarnym do osłony obiektów stałych ewentualnie działem kolejowym, nieużytecznym do działania w warunkach polowych. Należy jednak zwrócić uwagę, że w razie usunięcia w/w wad byłaby to ciężka armata wprost wymarzona właśnie do obrony obiektów stałych.
Łoże działa zaopatrzono w cztery ogony, w których umieszczać miano skrzynie narzędziowe. Ogony połączone podstawą za pomocą czopów, dookoła których miały się obracać. Działo konstrukcji półstałej, z odczepianymi kołami, przeznaczonymi wyłącznie do transportu.
Projekt armaty został zgłoszony do opatentowania w marcu 1934 roku , patent wydany został w dniu 16 stycznia 1939 roku. Patent nr 27600m KL.72h, 7/04. Warto zwrócić uwagę, iż system ładowania został opatentowany osobno.
Projekt przewidywał poczwórnie sprzężoną armatę kalibru 75 mm. Została ona wyposażona w kilka pomysłów własnych wynalazcy między innymi reflektor umieszczony pomiędzy lufami który miał spełniać dodatkowo role celownika w czasie strzelań nocnych. Kolejna innowacją zastosowaną w armacie był mechanizm naprowadzania luf w płaszczyźnie pionowej i poziomej potrzebujący do obsługi tylko jedna osobę.
Armata nie została skierowana do produkcji ze względu na wybuch wojny i oczywiste wady projektu. Między innymi wymieniony wcześniej reflektor nie miałby szans wytrzymać obciążeń dynamicznych powstałych w czasie strzelań, także opisywany system naprowadzania budzi poważne wątpliwości z tego względu że moment obrotowy który należało przyłożyć do pokrętła musiałby przewyższać możliwości fizyczne człowieka. Armata najprawdopodobniej miała by znaczna masę własna wahającą się w granicach kilkunastu-dwudziestu kilku ton przez co mogła być tylko sprzętem stacjonarnym do osłony obiektów stałych ewentualnie działem kolejowym, nieużytecznym do działania w warunkach polowych. Należy jednak zwrócić uwagę, że w razie usunięcia w/w wad byłaby to ciężka armata wprost wymarzona właśnie do obrony obiektów stałych.
Łoże działa zaopatrzono w cztery ogony, w których umieszczać miano skrzynie narzędziowe. Ogony połączone podstawą za pomocą czopów, dookoła których miały się obracać. Działo konstrukcji półstałej, z odczepianymi kołami, przeznaczonymi wyłącznie do transportu.
Projekt armaty. Widok z tyłu.
Podstawowe dane
Kaliber: 4 x 75 mmMasa: nieznana
Amunicja: proponowano użycie pocisków szrapnelowych.
Źródła
„Polska Myśl techniczno-wojskowa.” Koszalin 1995B. Polak „Udział ludności cywilnej w obronie Wielkopolski 1939” Koszalin 1989
/VON SLAVEK/